RARITEIT-KAMER, I BoeL 
XLII* HOOFTDEEL* 
Hölotburm, Befaantjcs> 
It vreemd flag van Uolothurijs kan men onder de Umaf Marinas reeke-^^^^^;,^^ 
nen ; ik heb het echter in ’t byzonder willen befchryven. Men kan 
geen eigentlyke gedaante geven , noch van een dier, noch van eenej/r* 
- " ii . . •1 Urtka 
plante. Het lyf is een langwerpige blaas , omtrent een vinger 
en een duim dik , gelykende het gehecle lyf een opvulde blaaze , enZjnge-'' ^ 
op den rug liaan overdwars vcele velletjes onder breed , en aan de 
valt , boven fpits toeloopende , gclyk een half-zeil , ’t welk men een be-ISj^ 
faan noemt. By de fpits zyn alle deze zeiltjes aan malkander valt met 
zoom die daar over loopt, eti waar mede hy alle dé zeiltjes kan nèderlaaten cwmeêzei/t, 
opregten , als hy Wind voeld én zeilen wil. Het lyf is van koleur dooffehy-j^^,,,^,^^^. 
nend^ als of ’er een kryllailyne vlefch met dat groen blauwe Aqua Fort, ’t 
men Aqua Regts noemt , gemld was. De zeiltjes zyn wit als kryltal en het 
bovenlte zoomtje heeft wat purpur of violet , fchoon om aan te zien , als of 
het geheele Dier een kollelyk juweel was. Wanneer de zeiltjes gefpannen zyn, 
is het lyf fchier driekantig , waar van hy het hooft opwaarts kromt , en 
het achterlte llrekt hy uit den buik , die blauwer is dan het boven-lyf , als 
of het Aqua forth aldaar lag , en het boven-lyf van kryftal was. Dit ^eege- 
dierte heeft geen kennelykc mond en als het zyn zeiltjes neerlaat , gaat heiïaatende. 
niet te min in ’t water voort de beweeging Van zyn lyf, en de -Roeit hy 
hangende baarden. Aan de eene , naar myn onthoud de regter zyde , en ach-;t«. 
ter rondom hangt een menigte van dünne lange baarden , waar van de tweej*,^^- 
grootfte wel twee ellen lang 'zyn en agter uitdryven ; de andere zyn kleen 
groot door malkander , veele ook afgebroken en wieder op nieuw uitwaden- 
de. De groote baarden hangen met een fmal halsken aan het lyf , daar 
op volgt een langwerpig 'blaasje en de red van den baard een fchaft of ftroo- 
halm dik , allenxkens dunner wordende ; de andere baarden zyn in de dikte 
van een zeilgaaren en dunner, alle met veele knopjes bezet, als of ze in zoo vee- 
le leeden verdeeld waaren. Haare koleur is fchoon blauw , doch zoo dat ’er 
alryd wat groens onder fpeelt. Zy zyn zoo teêr, dat ze licht af^breekeri en h]y- Zynpjne: 
ven hangen aan ’t geene waar meede men ze aanraakt, en verwekken ze een fnoo-^^^r^^ 
de brand en pyn, daar ze aanraaken , dat de huid daar’ van rood word en mèt blei-^'^'^^^- 
nen oploopt , jaa de geheele zyde des lichaams word met pyn vervult , daar men 
ze aanraakt. Deze fchadelykheit fchuild meè£ï in de baarden , want hét lyf van 
de quallen heb ik zonder letzel aangeraakt. De Viffehers zyn dikwils in de 
klem met dit ongedierte , wanneer het aan de netten of aan de angel-roe-^ 
den of vifch-lynen blyft hangen , waar aan zy hun dan dapper bezeeren , doch 
’t befte hier van is , dat men ’t niet het geheele Jaar door vind , maar meelt in 
’t uitgaan van de Ooftmoriften , of in de maand Auguftus , of naa ’t eindigen 
van ’t witte water , wanneer het zelve om de Welt verfpreid word. Het heugt 
my, dat ik , Anno 1662. met een Chaloep van Foelo Ay in Banda naar Am^ van den 
boina vaarende wel een heelen dag zeilde door een zee , dewelke met deze 
faantjes fchier bedekt was , met groote fchollen of troepen uit het Ooften aanko 
mende. Zeeker Heer , toen ter tyd onzen Gouverneur, dit ziende , zeide : 
ziet. gy 5 wat venynigheit in den grond van de Bandafche Zee of in haar wit wa- 
ter verborgen legt , waar uit zulk een meenigte van zoo venynige quallen voort- 
komt. 
yve7\ . 
e zee 
deeze Be- 
ö 
Hunn® 
