RARITEIT-KAMER. I Boek. jï 
X L I V. H O O F T D E E L- 
Fermiculi Marinu Wawo, 
It zyn kleene Wormtjes of veel meer Schepzels van Wörmtjes, fchaars een 
voet lang , in de dikte , zommige als zeilgaarn , doch de meefte als 
tweernde zyde, in klompjes door malkander vermengt, daar in men 
d’eene grooter, dikker en langer ziet dan de andere , ’t welk men voor de eertgefiren^ 
Moeder houd, De Coleur is veelderlei. De meelle zyn donker groen, doch daar 
der fpeelt vuilwit of geel, rood , bruyn en een weinig blauw. Haare regte gedaanten» 
kan men qualyk bekennen, om datze als een verwarde ftreng gaarn door malkander 
hangen, en ftraks in Hukken breeken , als men dezelve aanraakt; daarom men ze flux|2/^®“ 
by de keerfze befchouwen moet als zy uit het water komen j maar als men ze in zout- 
water laat Haan tot ’s anderen daags, en een vergrootglas gebruikt , zoo kan men dep^;^ door 
volgende gedaante daar aan bemerken; in ieder klomp, alsgezegt, isd’een wat groo " glas. 
ter dan d’andere , ’t welk men de Moeder noemt , heeft de dikte van het groffte zeil- 
garen, en zomtyds als een dunne fchacht, bleekgeel of witagtig, het hooftje even bui- 
ten ’t water fteekende, daaraan men niets dan twee hoorentjes bekennen kan , gelykde 
Slekken hebben, enaaniederzydevierduidelyke voetjes, gelykrupzen. De andere zyn 
zeer fyn als haairtjes, en ontelbaar, die zyuit-en intrekken. De kinderen hangen rondom 
deze Moeder, in de dikte van fyn zeilgaren of getweernde zyde, engroenagtigjzom- 
mige een hand, zommige ander halve voeten lang; zy zyn dwers over ’t Lyf geribt , 
als of ze uit veele leden beftonden , doch zyn zoo teer , dat ze Itraks in Hukken 
1 doch met 
breeken, als men ze handelt of opligt, en m de gekookten kan mefi de leden beter he-hng. 
kennen. Als men ze ’s avonts verfch uit het water gehaalt befchouwt, kan men klaar- 
lyk tekenen van leven daar aan befpeuren , doch men kan ze niet tot den dag toe 
levendig behouden , al laat men ze ongemoeit in ’t zout w^ater Haan ; tekenen van ’t 
gezigt, gehoor, en reuk, kan men ook daar aan bemerken, want het fchynt door ’t 
gezigt te gefchieden, om dat ze naar eene brandende toortze of licht toefchieten, en 
als de Maan opkomt, zoo verbergen ze zig wederom. Het gehoor moet men haar 
toefchryven, om dat ze verjaagt worden als men een groot geraas maakt, en van den 
reuk moet het komen , dat ze zoo greetig naar de bevrugte Vrouwen , en Beenen daar 
aan Ulceratien zyn, toe zwemmen. Dit gewormte ziet men ’t geheele Jaar door niet, 
maar alleenlyk denx, genaden avond na de volle Maan, dewelke voorvalt als de t^ov^TaaTvind. 
in de VhTchenis, in Februarius, en Maart, als dan moet men zeltraks na Zonnen onder- 
gang zoeken met aangeitokene Toortzen , op zoodanige Hranden , daar groote klip-E® 
pen in zee Haan, die vol fcheuren zyn, egter niet fcherp of Heekelig , maar 
want omtrent deze klippen ziet men zulke wormtjes krielen , op ’t water dry ven, 
en naar hen toe komende , die eene brandende toortze in de prauw hebben , daar 
men ze dan met uitgefpanne doeken of fyne zeeven onderfchept ? en uit het water 
neemt. De eerde twee nagten vind men ze omtrent de klippen , maar daar na wat 
verder daar afin Zee dry ven. De Inlanders willen hebben dat men by deze vangH flil 
moet zyn, geen geraas , nog met fcheppen nog met praaten , raaaken , maar laaten 
de prauw zoetjes voortdryven. In de volgende volle Maan zyn deze wormtjes al groo- 
ter geworden, omtrent een Hroohalm dik, ganfch gelykde jonge Duizendbeenen, van 
groen, bruin en wit gemengt , en derhalven wat afzienlyk , ’t welk ook een byzon- 
dere Naam heeft, en voor het veg\.eWawo niet gehouden word. Na den vyfden avond 
op de voornoemde volle Maan volgende, verliezen ze zig, en men kan ze het geheele 
}aar door niet meer zien , behalven , als gezegt is , in de volgende volle Maan , wan- Verande- 
neer ze een andere gedaante en naam hebben. De voornoemde volle Maan dan, Haan. TZtem 
G 2 
