RA]llTEIT-:^AMEt. li Boek. 'fi 
mt paerlemoer ; het dekzel is aan de bultige of buitende zyde vuil wit j met eenigé 
korreltjes, en zomtydsinde midden zwartachtig ; het dier is goedonl teeeten j maar 
de fchaal heeft geen mooijigheit. 
II. Cochlea pethelata. -Maleits Ëia ^etholay is fchier van het.voorige fatzoen, of 
wat kleinder , en de gieren zyn aan de voorde zyde wat kantig ; zommige ook recht 
rond, van buiten ganfch glad en metverfcheide verwen gefchildert, gelyk de kleedjes 
Tetholay of de groote Slange Oelar pethola: de meede koleur is bruin mét zavarté en Di ' 
witte plekken, maer als ’er groene enhoogbruine onderloopeti , die acht men voor de , 
bede; zommige van de geheel ronde hebben, in plaats van plekken, zwarte dreepen 
langs de gieren , van binnen zyn ze geelachtig na paerlemoer trekkende ; zyndekzelis . ^v 
etTiQ ■srzn d.Q ïchoonikQ Matta boelangs ^ recht rónd, beneden plat, en , naar gewoonte, ? 
met een navel getekent, boven fchier halfrond of linze formig, meed zwart, aan de 
kanten groen en ros, glad en blinkende als een Oden oog. Noch vind men een klein- 
der foor t zwartachtig met een groene weêrfchyn ; het dier is wat harder van vleeich dan zti de' 
de voorgaande, taai en flymerig, en daarom tot de kodniet bequaam. Men vind 
zeer zelden , enworden daarom onder de bede rariteiten gerekent, wegéns demooije i." 
koleur van de fchale. 
III. Cocka Lmaris ajpera , heeft de gedaante van de eerde foorte , langs de gie- Defdê 
ren mede gevoorent en ganfch ruig , met uitdeekende fchubben , waar door ze fchier-^J^^y^ 
deekelig zyn. Het Maans oog is als aan ’t voorgaande, doch Hechter, en van minder 
glans, ook meed zwart, of aan de kanten wat ros ; de grootde foort hier van is alsk«erEj 
een Hoender*ey, van buiten meer deekelig, en van binnen heeft ze een geel paerle- 
moer, waar door ze een gloeijenden oven gelykt, en ook zoo genoemt word; 
kleinder foort is min deekelig , en heeft van binnen een wit of zllververwig paerle*s<,e,f;. 
moer , die^gemeener en Hechter is, en haer Maans oog is wat gekorrelt ; beide zyn ze 
van buiten zwartachtigzonder glans , en zomtyds met fpaanfchgroene plekken ; de bede 
tot het eeten zyn, als men het groene ^afaver wechlmyt, en hen zoo lang kookt dat 
zich de dekzels openen. 
IV. Cochlea Lunaris minma ^ is qualykzoo groot als een nagel van een duim," 
Van buiten mede gevoorent, licht kardanje bruin, zonder glans endeekels, van bin- ’ 
nen geel met weinig paerlemoer ; het dekzel is mede een rond fchildje , zwartachtig kleinder. 
en zonder glans* 
V. Groote zilvere ovens zyn deze foort gelyk, behalven dat ze aan den bovenden De'nyfd» 
omloop een kant hebben, en daar aan eenige fchubben , voorts van buiten met wit 
zwart gefchildert, doch het witte is het minde , en van binnen mede zilver verwig ; 
worden zelden gevonden. 
Alle deze foorten noemen ze met eenen algemeenen naam Bia matta huUn , en wor- 
den op de markt te koop gebracht totdekod, behalvende tweede foort, die zeltzaam 
is , en meed in de üliaflTes valt. 
Cochlea Lunaris xrCxnoxXDeeerJiefoortfiaatafgebefildtopdepIaatN.^VA. létter C. "Dettueede foort isletter D. 
en wordbyons een geheeten ^ waar van wy hier neffens vier foorten uit om Cabinet vertoonen , doch 
die alle uitmnntend van koleur entepening Z'jn ^ zie haar op dezelve plaat N. f,6,7. en N, 1, is by den Schryver 
een andere foort van de letter D. Wy zouden noch veele van deze hier hy konnen voegen , maar meenen te konnen 
vol/iaan met de befte tevertoonen\ het is een deugdvan haar als zyfchoo» zilver mondig zyn, De derde foort van den 
Schryver ftaat verbeeldt met letter E. deze zyn van buiten bruingeel plekkig , doch hoe zwarter hoe beiert, zywor~ 
denby ons Gout monden wegens haar fehoon gout paerlemoer koleur ti waarom de Schryver haar ook de 
gloeijenden oven noemt. Een tweede foort hier van , zie dezelve plaat N.i. zy zyn grauw groen en bruin gevlakt; 
wy noemen die om haar wit paerlemoer Zilver mondjes. Waarnevens wy noch voegen den geplekten o/ Bonte Zil- 
ver mondiSZ',3. «z/r wie ie Groene Zilver mond iV. 4^ die mede heel zeltzaam is t,van de ^foort geeft ons de Seb/y- 
ver geen afbeelding , veel licht om dat die weynig van waardy zyn ; als mede van de y foort , waarin zyn E, aan- 
wyzing doet tot de eerfte. 
vm 
