/ 
A 
OINSGHE 
neii 
van 
Waarom 
dezelve j| 
zeer zei- 
den onhe- 
fchadigt 
Haar be 
naming 
in ver- 
fcheiden 
taaien. 
dewelke dan over de voorige lippen overgaande ^ moet het dier noodzakelyk i door een 
ingeboorene doch wonderlyke eigenfchap , al het geen ," dathemindenwegtegenftaat, 
Omftan- wedcrom konen wech ruimen en nederleggen. Dit kan men klaar lykxien , als men de 
dige rede- ftukken flaat , wanneer men aan de binnenfte gieren niet dan kleine- over- 
blyfzels van de oude lippen ziet , die echter klaarlyk aan de buitenfte voluta befpeurt 
worden ; en dit moet men mede verdaan van alle de volgende horentjes dezes geflachts, 
inzonderheit van den Murex aculeatus. Als deze hooren nu zoo groot word als een 
mans hoofd , dan heeft hy zoo veele kleine bulten niet meer, maar alleenlyk vier of 
vyf uitfteekende ftompe horens ; aan den bovenden omloop, gelyk dé dompen van 
de eerd uitkomende horens aan een bok > blyvende de voorige mindere bultjes noch 
al kennelyk aan de binnende omloopen van de •üoluta ; de bultende lip is als dan zeer 
dik en breed uitwaarts omgewelt, en daar achter met breede zwarte dreepen ; debui- 
tcode fchasl Is zonder glans, doch zuyver en mooi gefpikkeld ; maar hebben dat ge- 
^woTden^ brek , dat ze dikwyls met zeegruisbe waden en ganfch dood zyn, te weeten ^ zoo verre 
zy met den rugge boven het zand uitdeekcu , wam z.y leggen voor ’t meede deel in 
’t zand begraaven ; dit zeegruis vreet ook zomtyds zoo diep in , dat ze gaatjes en 
kuyltjes in de fchaal maaken , en de horens zyn dikwyls wel half uitgevreeten. Het 
dier heeft een dun taai vleefch, van vooren bedekt met een langwerpig dun beentje, 
honigverwig en wat getant, een klauw van eenen grooten vogel gelykende. 
Haar naam in ’t Latyn is Caffis Cornuta. Neerd. Gehoorende fiormhoeden ofO^- 
hoepen, Bia CabefetteQwkrangboekoe. Amb, , van de zelfde bedui” 
denilfe. Boetons Tandaca, Men kan ze niet wel onder eenig bekend gedacht van de 
oude naamen brengen, doch met den Murex zouden ze ten naadenby wel over een 
komen. Ik bevinde wel dat d’ Aporrhais van Arijioteles by zommigen op deze manier 
befchreven of afgeteikent word; doch dewyl d’ volgens zynen naam, eene 
grootc dekke is , die , als eenen klompigen deen , van de klippen afhangt , als of ze 
daar op druypen wilde ; zoo kan het onzen ftormhoed niet zyn , dien men anders 
niet vind dan in ’t zand begraaven, zomtyds geheel, zomtyds met den rugge watuit- 
Waar de- deekcnde. Men vind ze op vlakke zandige ftranden, in de Liaderfche Eilanden, in- 
zonderheit op Oma voor Haroeko. De Inlanders leggen ze zoo geheel op kooien , 
braden ze , en daan de huyden in ftukken , om het vleefch daar uit te haaien. Die 
men tot rariteiten bewaaren wil , moeten geheel onder het zand uitgegraaVen , en vaneen 
middelbaare grootte zyn, want deze zyn zuyver van fchaal, en de zwartbruine plekken 
vertoonen zich door’t boenen ; anders als’er noch wat dun zeegruis op zit, moet men 
ze eenige dagen in den regen leggen, met zand fchuuren, en met fterk water overftry- 
ken ; doch als dan moet ’er geen vleefch meer in zyn , want de dym van t doodé 
vleefch, daar uit loopende, bederft den fchoonen glans aan de onderfte zyde , twelk 
men dood noemt , en met geen konft te herftellen is, en dit moet van alle gfadde ho- 
rentjes verftaan worden. ^ j ^ 
D. CaJÏÏs rubra. Roode ftormhoed, dit is een raar flach en word weinig gevonden, 
kleinder dan de voorgaande, omtrent % vuyften groot; de met haar fpitzepuylt 
wat meer uit , en de rug is bezet met ronde, en niet hooge knobbelen , tuftchcn wel- 
ke de fchaal met korte groeven en ribben verciert is , zwartbruynenrösachtig, gefchil- 
dert als de veêren van een hoen ; de buyk of de mond is rood , als rauw en bloedig vleefch , 
gelyk mede de binnenvlakte, aan den eenen kant van den mond , ook omgekrultis, 
het vleefch van ’t dier trekt ook naar den rooden. Men vindze mede in t zand be- 
graaven, gelyk de voorige met den rugge zomtyds wat uitfteekende, dewelke dan zoo 
„r , verre begroeit zyn, zoo dat ze niet fchoon gemaakt konen worden, maar die men on er 
zich ent- ’t zand vind , zyn doorgaans fchoon, glad en blinkende ; men vind ze weinig, en c ler 
alleen op de Eilanden Manipa en Bonoa , waarom ze onder de voornaamfte rariteiten 
gerekent worden ; men vind ze veel op Boeton , en worden van de Maleijers zeer ge- 
zocht om’er bonte arm-ringen van te maaken. 
' lil. tiap- 
zelze ge 
vonden 
worden. 
En hoe 
men die 
fchoon 
maakt. 
2 Soort. 
Cajjis rti- 
hra. Zie 
haar ge- 
daante op 
de plaat 
XXllI. 
letter 3, 
houden. 
m 
