94 
D’AMBOINSCHE 
De 2 * 
füort , zie 
dezelve 
Hoe ze 
gezuivert 
•warden. 
U^aar zy 
zich ont- 
houden. 
een korten tuit maakende, achter met een korte ftaert of fnuit ; over ’tgeheele lichaam 
is ze fchiliFerig of geborften, wit en zonder glans ; het dekzel is een dunne Blatta, 
langwerpig en zwartbruin» word onder de befte Onyx gerekent , boven Hooftdeel 
XVU. Soorte V. vermeldt. 
IL Buccinum Tritonis, is naaft de voorgaande de grootfte en fchoonftevan de 
binata , die eigentlyk de naam toekomt van Bid Trompetta , Krang Seroney en Kima 
f kat letter Tahuri ^ g^lyk men de Tritones of Watermannen fchildert : onze Duitfche noemen 
Haare dezclvc Kinkhoorens ; andere SchryversT^r^ö : zy gelykt meer naar een 
^^Gedaante Qtïi Bucciuum ", zy is rond cn dik vau lyf, in een laiïgen tuit eindigende, zon- 
der ftaert , effen en glad van buiten , doch de bovenfte randen van de gieren zyn ge- 
Koieur. kartelt, als of ze met verfcheiden fnoeren van belegt waaren: over ’tge- 
heele lyf zyn ze aardig gefchildert , gelykHoender-veeren, ofnoch nader gelykTurkfch 
papier , en daarenboven fchoon blinkende ; de mond is wyd en rond , zyn rand aan 
de rechter zy de gekartelt , en met tanden verciert ; van binnen zyn ze fchoonlicht, 
En groot- of vuurrood, glad en blinkende als porfellein; het Dier heeft een grof fterk vleefch, 
^sr dikte van een arm , rimpelig als de hals van een Schildpad , bruin enrosgefpikkelt, 
fchreven. waar aan vaft is een langwerpig fchild , y duimen lang , 3 breed, en een mes dik, het 
welk isde die boven Hooftdeel XVII. Soorte iV. ftaatbefchreven. 
De grootfte van deze loorten zyn ruim li voet lang, 6 of 7 duimen hoog , haare 
fpits is meeft een weinig afgebroken , en over ’t lyf bezet met witte en roode grove flip- 
jes , die men met een pennemes affchrappen moet , na dat zyeerft met fterkwater ver- 
murwt zyn. Deze worden onder de voornaamfte Rariteiten gerekent, en zoo zy zuiver 
zyn, gelden ze gemeenlyk zelfs in deze Eilanden het ftuk een Ryksdaalder. InAmboi- 
na zelf vind men ze weinig , maar zy komen meeft uit de Zuidoofterfche Eilanden ; 
zy houden zich diep in zee, en kruipen zomtyds in de Vifchfuiken, gelyk ik’er een 
op Hitoe gekregen heb van ’t grootfte flag, die den hals uitftrekt zoo dik als een been ; 
Zyn heel en als ik het fchild wilde affnyden, trok het Reeft my de hand en ’t mes naar binnen 
flcTiZ " ‘ 
pEn'wor- toe,zoo dat ik genoeg te doen hadde, dat harde vleefch te doorfnyden. De Al^horei^nvm 
t'els^lor^' gebruiken dezeHoorens tot hunne Trompetten, maakende inde middelfte kring 
^■^o-mpetten een gat, daar in zy blaazen, welk geluid zeer ver gehoort word, en op welke dena- 
buurige Negoryen t’ zaamen moeten komen , diergelyke hoorne Trompetten gebruiken 
ook de tartars in hunne Legers, gelyk men vind by Vader in zynenTarta- 
rifchen oorlog , en ’t welk my ook van de Chinefchen verhaalt is. 
Het dier heeft achter een roodachtig vleefch , of liever vet , bequaam om te eeten , 
maar het voorfte is te hard; in de maag vind men ftukjes van fchulpjes , koraal en kei- 
fteentjes. 
De naam van Kinkhooren hebben ze gekregen \ om dat ze kinken of een fuiffën 
veroorzaaken, als men ze met den mond tegens de ooren houd, de gemeene man mal- 
kander wys maakende, dat dit een vaft kenteken van de oprechte is, quanfuis om dat 
men daar in hoort het fuifièn van de wilde zee: Evenwel loopt hier een misflag onder, 
want dit fuiffen word men niet alle dagen of alle uuren gewaar , maar alleen over dag, 
wanneer de lucht bewogen word door wind , regen , of ftemmen der menfchen ; daar- 
entegen by ftille nachten , zal men geen fuiffen vernemen , en niettemin zyn ze van 
de oprechte. In Europa maaken ze malkander ook wys, dathetvoorkoortzigemen- 
u-I gezond is , water uit deze Hoorens te drinken. Noch hebben ze eenezeldzaame 
genachtig eigciifchap , doch mct eeuigc andere Hootcns gemeen , datzebylangduurigregenachtig 
weer zoodaanig zweeten , dat ’er de druppels op ftaan , ’t geen ik ervaren heb aan 
zoodaanige, die ik al over de 16 jaaren bewaart had ; en dit gebeurt t’ eikens al we- 
der , als de regen komt , fchoon men ze zelfs dagelyks droog af veegt. 
Om hunnen levenden glans te onderhouden , moet men ze zomtyds , immers alle 
twee jaaren , eens in zout water eenige uuren laten leggen , ’t welk men noemt: de 
kan behou, HooTefitjes dvinkn geven 5 daar na moet men ze met verfch water affpoelen , in de 
den. " . . ^ - - 
zonne 
gebruikt. 
Worden 
Ook kink- 
huorens 
genaamt , 
en waar- 
om ? 
Doch te- 
gen 
ken. 
vjetf. 
Hoe rnen 
dezelve 
lang goed 
