RARITEIT-KAMER. ÏI Boek. 1Ö3 
d’ alderplatfte van hoofd , zoo dat hy over eind kan ftaan , als een kegeij de fchaal 
wit , maar dicht bezet met grove zwarte, en vierkantige Charaéters, alieinryenflaan-G."'' 
de langs de gieren, en eenigzins verbeeldende Muzyknooten; doch aanzommigezyn Haare 
de Charafters langwerpig, en die ’er naaft aanftaan, wat korter, diervoegen als men 
de letteren ziet in de A. B. boekjes der kinderen: het hoofd ismetgelykeCharafters^J^^^*^'^' 
getekent , en over ’t lyt loopen noch 2 of 3 geele banden , die de mooifte zyn. Daar iVaa>- 
is ook een foort , die de Charafters zeer klein en y del heeft, naarden voorgaande 
terweg aardende ; de mond is zeer nauw, zoo dat men qualyk iets van het Beeft ziet 
en de buitentte fchaal is bekleedt met een dun vlies, ’t welk menterftond aan de ver- 
fchen affchrapen moet , anders is het moeijelyk af te krygen. Zy zyn ook meeft vol 
fcheuren> zoo dat men weinig gladde vind, en de befte moeten niet boven drie dui- 
men lang zyn; de binnenfte omloopen zyn zoo dun» als een Perkament, doch zoo ftyf 
• TT^ 
als de hoorne blikken aan de Lantaernen, dicht op malkander gerolt, en zonder 
rafters. Op Borneo in de Landas worèen deze Hoorns mede getrokken tot armringen. 
IV. CereoU^ Keersjes, Mak Bia Liling: deze zyn ook kegelvormig, doch het Ae 4* 
hoofd puilt meer uit, zoo dat ze niet wel konnen ftaan, vaneen eenparige koleur, dis geèeeijf" 
verfch opgefneede wafch ; behalven achter aan den mond hebben ze een violette of 
zwartachtige plek; over ’t lyf zyn ze fyn geribt , en de verfche zyn mede met een dik 
vel overtrokken, ’t welk men terftond affchrapen moer. Een tweede foort hier van is ^0» deze 
breed van hoofd, met een kort fpicsje in de midden, eo korter van lyf, mede wafch- 
geel, en overdwars met fyne witte ftreepen getekent; doch aan den mond hebben ze 
den voornoemden violetten plek niet. 
V. Voluta Tigor'ma^ ’Ty^cx's \ deze zyn niet breed van hoofd , maar lang van lyf, 0^5* 
en de kringen van het hoofd maaken eenige groeven ; het lyf is getekent met groote-^‘"’,^^’ 
kaftanjebruine plekken , die zomtyds ookzwartachtigzyn, en de grond is wit, oflicht-^^# 
rood. Deze plekken verbeelden verfcheidefiguuren, van Wolken , Gedierten, en Men- 
fchen , die een groote kift draagen, naar dat iemand fchrander is in ’tbefpiegelen; langs 
de gieren zyn ze fyn geribt, of geftreept, en met een. dun vlies overtrokken, ’twelk 
aan den gedroogden moeijelyk af te neemen is. Zy vallen op de kuft van Hitoe. 
VI. Nuhecula i Wolkjes, zyn mede langwerpig als de voorgaande, doch aan 
hoofd wat geknobbelt, als of het een foort van de voorfchreeve Bakken was, mede^ü/S 
wyd van mond, en dun van fchaal ; deze is aan d’eene en grootüe foorte bruin, 
vuilwit gefpikkelr ; aan d’ andere foorte purperachtigbruin , met blauwe en witte ftip- * 
peltjes , die. met troeppen door malkander loopen , als of het woikje^Vwaaren , veel Tel llT 
fchoonder en raarder dan de eerfte : andere noemen de voorgaande ïygers. 
VU. VefpertUio^ Vleêrmuis, Mal Bia morfego en Bia huduri^ Amb. Ruluton. Dit Oe 
fchynr in ’t eerfte een Murex te zyn , want de kanten van de omloopen zyn bezet 
fcherpe knobbels , als de doornen van een Rozelaar , maar het Dier daar in woonen- 
de bewyft, dat het onder de Vohtee behoort, welke alle zonder dekzels zyn: ’t hoofd 
puilt ook vry wat uit, als een Turbo, daar aan men ook doornen ziet ; de Ichaal van^^* 
buiten is bleekwit , zomtyds lichtrood , met zwarte plekkenen wateren getekent, ge- 
lyk ds vlerken aan een vleêrmuis ; de mond is wyd , vervult met een hard knarsbee- 
nig vleefch, aan de buiten zyde fraai gefchildert, met geelgroene en zwarte ftreepen. 
De tw^eede loort is langwerpig , lichtrood op den grond, met donkerbruine wate- 
ren ; in plaats van doornen, heeft het hoofd ftompe knobbels. De derde | foort is me- 
De zie 
op dezelve 
de langwerpig , en met ftompe knobbels, rookverwig , met donkerbruine ftreepen 
gefchildert, in plaats van wateren , die wat verwart loopen als garen. D’eerfte zyn^'^f^^'' 
op alle ftranden gemeen, hoewel men ’er weinig vind, die ongefchonden zyn , maar 
meeft gefcheurt, en met doode vlekken. Voor de mooiftehoud men, die bleek zyn» 
en op den grond breede zwarte wateren , en hoog verheevene knobbels hebben, D’ 
Affiboineezen zoeken ze zeer tot de kofr, fmaak hebbende in dat knarsbeenige vleefch, 
hoewel er wat bitter onder loopt: De Boetonders leggen ze den kinderen in ’t flaapen 
onder 
