RARITEIT-KAMER; IIlBoek. ■ 31^ 
in een moeraffig zand , men weet niet of ze de zee op werpt : Zommige draagen ze aaü 
hunlyf, en geloven dat ze den dragende bewaaren zullen tegens de tovery der vrou- 
wen , die ze met liefdranken of Oebat Goena verrichten willen. 
Ctemtes is een harde donkergrauwe Heen als een Kei, geformeert als Bia anadara ^ 
een foort van de Peöiines of bultige Jacobs Schulpen , met diergelyken rand en Hreeö 
of yoorenSj doch weinige en die niet naar d’ordre Van de natuurlykefchulpen lopen, 
zo hard dat men ze qualyk fchrabben kan. Men vind ze op de kleine Eilanden j inde 
kaarten C/öjgenaamt, beooilen het grootftePapoèfche Eiland gelegen. Men 
kan ze brengen onder de foorte van Ombria of W eêriteenen, leggende hier en daar ver- worden 
Hrooit op den Itrand van die Eilanden. De Papoëers zoeken de rondde uit en gebrui-U^Jg^ 
ken ze in plaats van kogels uit hunne Baffen daar mede te fchieten, waar toe ze egter 
noch andere bequamere hebben, op Meffoal zelfs vallende,, die men voor regt yzere 
kogels van i pond zoude aai^zien , gelyk ze ook in der daad yzerachtig zyn. 
Hier by behooren noch eenige andere verfteende Schulpen, van gedaante als deSteen- mch 
fcheede en eenige andere gladde CbamcSj doch grof, donker en aardachtig van 
ftantie, dewelke men vind in zommige klippen op llrand, boven water Itaande, Qnfteende 
wel bezien zynde kan men niet anders oordeelen ofzy zyn het vleefch van dezelve die- 
ren,door he-t indringend flyk in Heen verandert; want men ziet’er hier en daar noch ceni- 
geoverblyfzeltjes vandefchaaldaar aan. Diergelyke hebben wyveele gevonden in ’t 
jaar 1Ó92. in de rotzen; waar op de FortreHe Duurftede op het Eiland Üliajjar toen« 
maals gelegt wierdCj, 
LXVI, HOOFTDEEL 
Cochiitcs , Cochlea SaXea. Mcftica Bk, 
EStceninditHooftdeeibefchrevenoordeeleiknatuurlykeSlekkeUgeweeH 
i te zyn, die door eenig geval in harde Heenen verandert zyn, waar van ik 
3 foorten aangemerkt hebbe llfihreieni. 
De eerite was een witte en halfdoorfchynende Steen, in de groote van een 
Roerkogekin de gedaante van een /Vlykruikje , Bia papeda, gtm 2 imdooYQn\ïi ’t II. Boek 
VI. Hooftdéel befchreven ; want hy hadde de zelflte gieren , cn omtrent het achterfte 
noch een donker ovërblyfzëltje van de fchaal ; ’t overige wasmalTief, uitgevultenzoo 
hard als een Kei , waar voor men dezen zoude aangezien hebben , indien hy by nacht o-e_ 
vuurt en den keiachtigen reuk gehad hadde : Hy is op den Hrand van Mamalo gevon- 
den 3 en ik hebbe in myn tyd maar een gezien , die gezonden was aan den groot Hertog 
van Tofcana. Men zoude zeggen , dat het geheele Hoorntje in Heen verandert was 
doch nauwer bezien zy nde kan dit niet zyn , de wyl men tuffehen de gieren van de fchaal 
niets overig vond, behalven een weinig boven op, zoo dat het geheele beeH in Heen 
verandert moet zyn. 
De tweede Cochlites had mede de gedaante van een Alykfuikje , doch daar aan hing pe tweed 
het kruipende dier buiten de fchaal , ten naalten by de gedaante van een volko-A<^^#- 
men Slek hebbende; doch gerimpelt, gefchonden, en hier en daar een hoekje af- 
gebroken: Het hüiské was als het voorHe, keiachtig en half doorfchynend, maar het 
dier was een donkere Heen, vuilwit of grauwachtig. Men vind zé zelden, hier 
daar een op de Hranden van Leyiimor, en ikheb’er maar 3 gezien, waarvande mooi- 
fle aan den voornoemden groot Hartog gezonden is. Zy koken in Limoenzap , wor- 
den zuiver daar door , en vuuren niet by nacht , noch hebben eenen keiachtigen reuk : 
Edoe deze dieren in Heen veranderen kan ik noch niet zeggen, behalven het gevoelen 
Rr 2 Vfn 
