RARITEiT-KAMEt. II Boek. n? 
zelve een hand lang , en minder van gemeene fehulpfatzoen , te weeten , uit den 
ronden langwerpig, verdeelt in Wyfje en Mannetje : Het Wyfje is het gemeende , 
wiens fchaal verdeelt is in 4 of y uitfteekende ronde ruggen , titilchen beiden diepe voo- en iVyfjè. 
ren maakende, die met fcherpe kanten nauw in malkander fluiten, behalven aan de 
eene zyde , daar ze een nau wen opening hebben, wiens kanten gekarteltzyri, 200 dat 
deze fchaal op en neêr gaat als zeebaaren , zoo wel binnen als buiten; op den rugge 
liaan groote kromme fchubben , der menfchen nagelen zeergelyk , van vooren rond en/f,W;>^É>K 
fcherp , doch de meefte, inzoaderheit ds oude zyn afgebroken en gefchonden, en 
hoe volkomener deze nagels zyn , hoe beter Rariteit zy maken : Deze kleine foorten 
zyn van buiten vuilwit , zonder glans, van binnen geelwit als yvoor; doch aan de oude is 
de buitenfte fchaal zeer begroeit met mofch , kalk, en ander zeegruis, ja met andere 
fchulpen, moffelen, en koraalboomtjes ; zoo dat men ze eer voor een klip, danvoor 
een fchulp zoude aanzien: Het Dier daar in woonende, is yffelyk van aanzien, want 
als menden gapenden aanfchouwt, ziet men niets dan een gefpannen vel , vol zwarte ? 'jlechi vaü 
witte, geele en lootverwige aderen, gefchildertals een flangevel; 'de geheele fchulp is . 
eenigzins driezydig ; waar van de voorfte, daar zig ’t Beeft opent, de langde 1% '^-eerdere 
de tweede aan des Beefts flinker zyde , als het voor ons legt , is meeft geflooten , dien“ 
wy den rugge noemen ; de derde aan des Beefts rechter zyde , is zyn buik , daar de voor- 
fchreve gekartelde openingis, in de Wyfjes zoo nauw, dat men qualyk een mes daar 
in kan krygen : Deze twee fmalle zyden maaken een ftompen hoek , daar de twee fchaa- 
len t’zaamen fluiten door een te weeten, de uitfteekende hoekjes van de 
eene fchaal fluiten in de holligheeden van de andere , zynde daarenboven verbonden 
met een dik huidje, ’t welk van buiten daar tegen aanlegt ^ In ’t geopende Beeft ziet Omjian^ 
men ook twee gaten , naar de twee voornoemde fmalle zyden; ’teene naar de flinker/ff.^^'^. 
zyde, is klein, en meeft geflooten, waardoor het Dier zyn overtollige vochtigheit 
loft, aan de rechterhand heeft het een groorer rondachtig gat, waaruit een lange quaft 
hangt van groove en taaije draaden gemaakt , ’t welk men den baard noemt ; waar me- «i 
de zy aan de klippen vaft hangen omniet geflingert te worden, doch ineen zandgrond 
maaken ze deze baarden ook vaft , zynde aan hunne uiterfteii vermengt met fteentjes^^^ 
en andere zeegruis, doch het is niet waarfchynlyk, dat ze daar door eenig voedfel 
trekken; midden in de fchaal, doch de opening nader, ffaat een dikke pilaar, dieinde 
groote een arm , en in de kleine een vinger dik is, zynde de tendo van een taai draadig vleefch 
gemaakt, aan beide Ichaalen vaft, w^aar mede het Dier hun fchaaJet’zaamen trekt, en 
zoo vaft geflooten houd , dat men ze met geen gewelt openen kan ; rondom deze pilaar 
legt, een hardachtig vleefch , als een ronde fchyf, ’twelk men SpndylumoÏQQXwvQXYé. 
noemt, en het befte is dat men eeten kan; aan ’t zelve is t’ ander witachtig vleefch vaft 
met een groote geele klomp, als een dooir van een ei, ’t welk des Diers vet is; daar 
onder legt een fak van een zwart flym, met zand en fteentjes gemengt: Het Mannetje 
is langwerpiger, in 9 of 10 ruggen verdeelt, en op dezelve ftaan de fchubben dicht, 
doch veel korter dan aan ’t Wyfje , en d’ opening aan d’eene zyde is veel grooter: 
anders evenwel van t’ zelfde maakzel. 
De Telagia wmrd van 3 tot 4 en y voeten lang op dezelfde manier verdeelt, als de De Peia- 
voorige; de fchubben zyn wel 2 meffendik, meeft ftomp en afgebroken van buiten 
aan debovenzyde zoodaanig begroeit, dat men ze qualyk fchoon kan krygen; de 
onderfte is^ altyd zuiverder eneffener ; de fchaal is in de gemeene een dwars hand dik: 
Men vind er, die over ; voet dik zyn, waar uit men ligt kan afmeten de zwaarte Haar 
van dezen fchulp: Als men den fchulp in frukken flaat, zoo bevind men dat ze 
verfcheide laagen gemaakt is , dewelke buiten twyffel van tyd tot tyd over malkander 
groeijen, t welk men buiten aan de afzetzels afnemen kan, zoodaanig dat t’ eikens 
de jongfte laage onder d’ oudere voortgroeit, en haar na voren toe uitbreid, w aar dcor 
het komt , dat de jöngfte laag met een de voorfte is , en zoo fcherpe kanten maakt , die 
als een mes fnyden; Hierom is het zeer zorgelykdeze fchulpen te handelen , zoo 
het 
