sua, e Naturae manat primordiis, differentiam generalem bis- 
quaternam agnoscentis: ignis (aether)^ aer, aqua ei terra; porro 
Vegetabilia terrae affixa, Zoophyta intermedia, hygrobia. Ani- 
malia aerea s. azotea et Homo, unica specie unitati aethereae 
respondens. Concepta denique varia dndole hujus bis-quaternae 
differentiae, facile deducitur et alius numerus e natura rerum 
primordiali: octonus seu integer, indivisus, duplex; septenus, 
excluso Aethere, elemento Universi; senus, excluso insuper 
Homine, unica specie insigni; quinus, exclusis aethere, aere 
et aqua, conceptioni de individualitate substractis; ternus, qui 
responderet tribus formis anorganicorum et organicorum , ex- 
clusis aethere et homine; binarius denique — anorgan. et or- 
ganicis. Non est igitur, ut semper cogamur quaternum sequi 
numerum, si observatio et investigationes castae alias juberent; 
et notandum, divisionem necessario modificationes subituram se- 
cundum abundantiam observationum aevi venientis. Sint exem- 
plo Marsupialia, quorum 4 ordines in orbe antiquo, et quin- 
tum in America invenimus, ac systema fragile esset, ni modi- 
ficationes, Naturae legibus sancitas, adinstar Linnaeani artifi- 
cialis, admitteret. Ne quis ergo systema nostrum omnibus nu- 
meris absolutum censeat! Multum egerunt, qui ante nos fuerunt; 
sed non peregerunt;,,, nec ulli nato post saecula praecludetur oc- 
casio aliquid adhuc adjiciendi, Seneca, 
%■ 8 . 
Quae dispositionem systemalicam corporum naturalium sin- 
gulorum spectant, sequentia notanda sunt: 
1) Nexum naturalem et evolutionem progressivam omnium 
ubique demonstrare licet; verum hanc evolutionem non 
simplici progressu a singulis ad singula gaudere, plures 
jam Physiograhi docebant. Ea enim lex Naturae esse vi- 
detur, ut plures classium, ordinum, generum aliarumque 
sectionum typos moliatur, qui simpliciores formas cum per- 
fectioribus certo, nec semper facile determinando, vinclo 
