BLEEKZUCHT. 
Deze ziekte treedt uitsluitend aan de bladeren op en kenmerkt 
zich door een gelijkmatige kleurs verandering, die door de ach- 
teruitgang van het bladgroen in de bladmoescellen veroorzaakt 
wordt. 
De oorzaak daarvan moet o.a. hierin gezocht worden, dat zulke 
tabak, gedeeltelijk onder nadeelige atmospherische invloeden, 
gedeeltelijk bij minder gunstige bodemgesteldheid zich heeft 
moeten ontwikkelen. 
In de eerste plaats onstaat deze bladschade bij tabaksplanten, 
die gedurende hun groeitijd te weinig licht genoten hebben, 
zooals dat wel voorkomt bij planten in de onmiddelijke nabijheid 
der droogschuren. 
Schijnbaar tegenstrijdig klinkt het, dat te fel zonlicht even- ' 
eens tot Bleekzucht aanleiding geven kan, hetgeen men dikwijls 
in de gelegenheid is op te merken bij kweekbedden, die te 
vroegtijdig afgedekt zijn. De jonge bibit kan het felle zonlicht 
dan nog niet verdragen en verbleekt, hetgeen door een begieting 
met een weinig guanowater of door het uitplanten op het veld 
verholpen wordt. 
Eveneens komt deze ziekelijke bladontwikkelling vaak voor op 
gronden, die slecht gedraineerd zijn en waar tengevolge daarvan 
stagneerend grondwater is ; verder bij groote droogte vooral op 
steenachtigen bodem en ook op vroegere kampong plaatsen. 
Op Deli ziet men deze ziekte slechts zelden optreden. 
Het mikroskopisch onderzoek leert ons, dat de bladgroen korrels 
in Bleekzuchtige tabaksbladeren duidelijk omgrensd blijven, 
doch wat hun grootte en kleur betreft groote veranderingen 
hebben ondergaan, — zoodat de mate van ontkleuring der blad- 
groenkorrels den graad der Bleekzucht bepaalt. 
