REGEN EN HAGEL» 
De bladschaden, die door regen en hagel aangericht kunnen 
worden, zijn voornamelijk van mechanischen aard. 
Allereerst kan de regen gemakkelijk jonge planten benadeelen, 
doordat bij hevige plasregens de teere blaadjes gaten kunnen 
krijgen door de met kracht neervallende regendruppels. 
In de tweede plaats schaadt de regen zeer wanneer hij te 
lang aanhoudt, omdat een opensplijten van den stengel niet 
zelden hiervan het gevolg kan zijn. De aanleiding hiertoe zijn 
wonden, die echter niet van buitenaf veroorzaakt worden, maar 
daarentegen door inwendige omstandigheden ontstaan. 
Het opensplijten van den stengel is het gevolgg van een 
tusschen opperhuid en daaronder liggend parenchym ontstane 
spanning, die door de rijkelijke vochtopname van laatstgenoemd 
weefsel optreedt. 
De uitzetting van het met water gevuld parenchijm, kan dan 
niet in gelijke mate door de opperhuid gevolgd worden, waarvan 
het gevolg is, dat deze laatste opensplijt. Dit verschijnsel komt 
voornamelijk voor op zware klei- en leemgronden. 
Iets dergelijks komt ook -voor op de kweekbedden als die te 
veel begoten worden, (zg bibit met gespleten voet). 
De bladschade door hagel, overtreft die door regen nog ver 
scheidene malen. Jonge, pas uitgeplante tabak wordt door 
zware hagelbuien volkomen neergeslagen en gedood. Verder 
kunnen groote planten allerlei verwondingen daarvan onder- 
vinden, zooals b. v. ontschorsing van den bast, waar de hagel- 
korrels den stengel raken. De bladen worden door hagel öf 
geheel afgerukt öf in die mate doorboord en beschadigd, dat ze 
voor dekblad natuurlijk geheel onbruikbaar zijn. 
Meded. PI. XLVII. 
