BESLAG. 
Dit verschijnsel behoort eigenlijk niet in de rij van bladbe- 
schadigingen, doch daar het zeer dikwerf geheel ten onrechte 
voor schimmelvegetatie aangezien wordt, heb ik gemeend met 
een enkel woord het zg. „beslag” hier te mogen toelichten. 
Het witte beslag op de bladeren van reeds droge tabak, het- 
geen voornamelijk 'op de nerven voorkomt, bestaat uit een mengsel 
van zouten, die voor een deel van organische-, gedeeltelijk van 
anorganische samenstelling zijn. In water ronden de kristallen 
zich een weinig af zonder geheel op te lossen, in verdund zout- 
zuur daarentegen volkomen oplossing; bij verwarming ver- 
vluchtigen ze grootendeels. 
De mikrochemische reacties toonden de aanwezigheid aan, van: 
1°. geringe hoeveelheid kalk, veel kali, veel ammonium, 
veel magnesium. 
2°. aanzienlijke hoeveelheden chloor en salpeterzuur. 
3°. aanzienlijke hoeveelheden appel- en oxaalzuur. 
De oorzaak van het beslag ligt o. a. in de wijze van drogen; 
bekend is het, dat snijtabak minder beslag vertoont dan plukblad. 
Verder is het optreden van deze zouten buiten op de droge 
bladen vermoedelijk het gevolg van een te groote concentratie 
van het celvocht der versche bladeren. Ten gevolge van de 
fermentatiewarmte kristalliseeren de in overmaat opgeloste zouten 
uit en zetten zich aan de oppervlakte van het blad af. 
De aanleiding tot deze groote celvocht-concentratie moet 
volgens mijn meening hoofdzakelijk gezocht worden in de dik- 
wijks overdreven wijze van bemesting, welke op het veld uitge- 
voerd wordt. Zooals hierboven blijkt, bestaat het beslag uit veel 
kali- en ammoniumzouten van organische zuren, hetgeen in over- 
eenstemming is met de voornaamste bestanddeelen van guano. 
