DRUK. 
Deze bladschade komt zoowel in de droog- als in de fermen- 
teerschuur voor, doch voornamelijk in laatstgenoemde en maakt 
dat de kwaliteit van het tabaksblad er zeer onder lijdt. 
Het zg. „druk” treedt op in den vorm van zwarte strepen, 
die meestal in de onmiddelijke nabijheid van de hoofdnerf of 
der bijnerven te vinden zijn. 
Het blad krijgt daardoor een vlekkig aanzien en verliest veel 
van zijn elasticiteit, zoodat het als dekblad moeilijk meer ge- 
bruikt kan worden. 
Het optreden van „druk” in den stapel is o.a. het gevolg van 
te groote vochtigheid der gestapelde tabak of dat de stapel te 
lang gestaan heeft zonder overgestapeld te zijn. 
Andere invloeden kunnen ook aanleiding geven tot ontstaan 
van dit euvel, nl. wanneer een te zware bemesting op het veld 
toegepast is, waardoor de geoogste tabak oververzadigd is van 
zouten (hoofdzakelijk kali- en ammonium zouten van organische 
zuren), die door hun hygroskopischen (wateraantrekkenden) aard 
telkens opnieuw vochtigheid aantrekken. 
Het zg. „druk” komt veelvuldiger bij vette- dan bij goed uit- 
geregenden tabak voor. 
Bladeren met dikke hoofdnerven, hetzij geheel natuurlijk, het- 
zij door de zg. dikbuikziekte, hebben dikwijls veel last van 
„druk” op de bladvlakken. 
De oorzaak hiervan is, dat die hoofdnerven veel langer groen 
en sappig bleven, zelfs wanneer het overige gedeelte van het 
blad reeds een bruine kleur heeft aangenomen — zg. „rotstelen.” 
In die gevallen verdient het aanbeveling bij het droogproces 
een diepe insnijding in de hoofdnerf te maken, waardoor het 
waterverlies sneller plaats heeft. 
