- 2 - 
tevens te zorgen dat er geen te sterke luchtstroom in de droogschuren 
is, daar hierdoor het drogen te snel zou gaan en de gewenschte 
omzettingen in het blad niet tot stand zouden komen. Door het 
openen en sluiten der in de droogschuren aangebrachte kleppen, kan 
voor een matigen luchtstroom gezorgd worden. In hoofdzaak kan 
men twee methoden van drogen onderscheiden : de bladen worden 
elk afzonderlijk aan touwen of stokjes geregen en opgehangen, of 
de geheele plant wordt afgesneden en met den basis naar boven opge- 
hangen. Een voordeel van de laatste methode is, dat hierbij de 
kansen op rotting veel minder zijn, daar de bladen van zelve uit 
elkaar hangen en dus voldoende aan de lucht geëxponeerd zijn. 
Overigens hebben onderzoekingen van Neszler aangetoond dat het 
op de kwaliteit van het blad geen invloed heeft, of het aan den 
stam vastzittend, of daarvan gescheiden, gedroogd wordt. 
Het eerst verliezen de randen van de bladen een gedeelte van 
hun water, en sterven langzaam af. Er treden gele plekken in 
het blad op, die zich langzamerhand over de geheele oppervlakte 
uitstrekken en eindelijk in bruin overgaan. Het langst blijft de 
hoofdnerf in leven ; deze is vaak nog groen en sappig, wanneer het 
geheele blad reeds een bruine kleur heeft aangenomen. Vooral 
bij dikke hoofdnerven verdient het daarom aanbeveling eene groote 
insnijding in de hoofdnerf te maken, waardoor het waterverlies 
sneller plaats heeft. 
Zooals reeds boven opgemerkt is, hebben er gedurende het drogen 
omzettingen in de koolhydraten plaats. Deze hebben het onderwerp 
uitgeraaakt van een uitvoerig onderzoek van Müller-Thurgau 1). 
Aanleiding daartoe vond hij in een artikel van Sachs 2), die eene 
menigte bladeren van verschillende planten op verschillende tijden 
van den dag op hun zetmeelgehalte onderzocht, en tot de ontdek- 
king kwam dat zij ’s morgens geen zetmeel bevatten, ’s avonds 
daarentegen vol daarvan zijn. Wanneer dit ook bij de tabaksbladen 
1) H. Müller-Thurgau. Ueber das Verhalten van Starke und Zucker in 
redenden und trocknenden Tabak sblattern. Landwirthsch. Jahrb. XIV Band, 
1885. 
2) J. Sachs. Ein Beitrag zur Kenntnisz der Ernahrungsthatigkeit der 
Blatter. Arb, des bot. Instituts Würzburg III. 1888. 
