HOOFDSTUK I. 
HET DROGEN DER TABAK. 
Niet minder dan voor het te veld staande gewas, wordt ook voor 
de afgeplukte tabaksbladen, die in de droogschuur en later in de 
fermenteerschuur komen, de grootste zorg vereischt. Een jarenlange 
ondervinding, zoowel in Europa als in tropische gewesten, is noodig 
geweest om den planters die methoden bij het drogen en fermen- 
teeren te leeren, die de beste resultaten geven. 
Het drogen van het tabaksblad bestaat niet alleen, zooals men 
al licht zou denken, hierin dat het zijn water verliest, of ten minste 
zijn watergehalte aanzienlijk ziet inkrimpen. Was bet hierom te 
doen, dan zou het de eenvoudigste methode zijn, de groene tabaks- 
bladen in een eest te brengen, en daarin bij vrij hooge temperatuur 
te laten tot zij volkomen droog waren. Op die wijze zou men een 
zeer slecht, zoo niet onbruikbaar produkt krijgen. Bij het drogen 
van de takak toch moet niet alleen het watergehalte verminderd 
worden, maar moeten tevens allerlei ontledingen en omzettingen 
plaats hebben in de bestanddeelen van het blad. Dit gebeurt alleen 
bij een langzaam drogen, zooals het in de schuren plaats vindt. 
Wanneer de bladen van het veld in de droogschuren komen, 
leven zij nog; het drogen is eigenlijk niets anders dan een langzaam 
afsterven, waarbij omzettingen in de koolhydraten en eiwitstoffen 
plaats hebben. Om dit proces in goede richting te leiden, moet men 
voor voldoende toetreding van lucht zorgen om de noodige zuurstof 
te verschaffen, die voor de omzettingen, voornamelijk oxydatie- 
processen, noodig is. De bladen mogen daarom, vooral in het eerste 
stadium der droging, niet te dicht op elkaar hangen ; er kunnen dan 
door gebrek aan zuurstof, reductie-processen optreden, die aanleiding 
geven tot rottingsverschijnselen, waardoor het blad veel aan waarde 
verliest, ja zelfs onbruikbaar kan worden. Men dient echter 
JMed. XXXIV. 1 
