40 — 
No. J9 (55). Magonia glahmta St. Uil. Volgens Gaertner, 1. c., 
dienen de zaadkernen voor bereiding van zeep. Sapouiiie-houdend, 
gelijk ook andere Magonia' s. 
LVL HIPPOCASTANACEAE. 
No. 80 (50). Aescuhis fiava Ait. 
No. 81 (57). Aesculus Pavia L. 
„ The records of lts poisonous action are inostlg confined to its 
use as a means of procuring fish^ hut cattle are often killed hg 
eating the fruit. It ivas formerlg.^ and perhaps is stilf the practice 
to stir the bruised seeds or tivigs into smalt pfonds and gather the 
stiq)efied fish hg hand as they rise to the sur face. When thoroughly 
cooked these fish are quite tvholesome." (V. K. Chesnut, Principle 
poisonous plants of the United States, 1898). 
Aesculus Hip)pocastanum L. („Poison root,” e.; naam ook aan de 
beide voorgaande soorten eigen). 
LYII. ACERACEAE. 
LVIII. MELIANTHACEAE. 
Bersama Fresen. Saponine-houdend. 
Melianthus coinosus Vahl. Sterk eiueticum (als tegengift voor 
slangebeet in Z. Afrika gebruikt). 
AI. major L. Zou giftigen honig geven. 
LIX. STAPHYLEACEAE. 
LX. SABIACEAE. 
LXI. ANACARDIACEAE. 
Rhus venenata DG. („Poison ash,” „Poison elder,” „Poison 
sumac,” Poison ivy,” e.). 
R. vernicifera DG. Het melksap brandt sterk op de huid en geeft 
by inademing oogontsteking enz. 
R. Alichauxii. De giftigste soort van N. Amerika geacht. 
R. perniciosa H. B. et K. = Pseudomodingium perniciosumPi^GL. 
Mexico. Hout en hars zeer giftig. 
R. Toxicodendron L. {— R. radicansh.). („Poison ivy,” „Poison 
