— 13 ~ 
Goniothalamus macrophylhis Hook. Wortel als abortivum. 
Asimina triloha Dun. Zaden emetisch, alkaloïd-houdend. 
Popowia pisocarpa Endl. Bast alkaloïd-houdend. 
Guatteria venificiorum Mart. De vruchten, als bestanddeel (ech- 
ter meer nog als bindmiddel) eener curare vermeld, zijn volgens 
Th. Peckolt beslist ongiftig. 
Nog van verschillende andere planten dezer familie zijn de zaden 
en bladeren scherp-giftig. 
VL MEIS ISPERM ACE AE. 
N®. 4 (l). 1. Anamirta paniculata Colebr. (2). 
(Namen der als vischgift gebruikelijke zaden : „Fishing berries,’ 
e. „Coque des pêcheurs,” f. „Tollkörner,” „Fisclikörner,” d. Op 
de Philippijnen heet de plant „tuba,” de algemeene Indische naam 
voor visch vergif' en. De Eng.-Tndische naam „kakamari” beteekent 
„kraaiendooder”) 
„T/ie bitter berries of tliis plant are used in India to poison fish 
and crowsP (Watt). 
drupes du y^segdom^'' servent en Cochinchine a V empoisonne- 
inent des mares et des ])etits cours cVeau. Le poisson provenant de 
cette pêche si destructive peut être mangé sans aucun inconvément^ 
contrairement a Vopinion regueé' (Pierre). 
(1) De ingesloten nummers zijn die van deel I dezer Monographie. 
(2) In de hiervolgende beschrijving eener Indische vischvergiftiging is 
onzeker, of met ,,&orc” de plant Anamirta dan wel Millettia bedoeld is. 
jjBoré is eene slingerplant^ ‘waarvan mt^n op Boei oe in samenstelling met 
den bast van een boom kau~tufa genaamd^ een bedwelmend middel maakty 
dat men aanwendt om visch te vangen. Men werpt dit bij algemeene af- 
spraak in eene rivier., die voor dit tufa-ivai of vischvangst door vergifti- 
ging van het water, met versperringen afgezet en van haar oorsprong tot 
hare monding in eene menigte vakken is afgedeeld. 
Al de aan de rivier wonende stammen nemen deel aan deze vischvangst, 
terwijl elke familie bij haar eigen opqeworpen versperring post vat om de 
bedu'elmde visschen, die nu in kringen rondzwemmen, door middel van den 
edhapan (drietand) te bemachtigen. Bijna geen levend wezen blijft op 
deze wijze in de rivier meer over, en het duurt dan gewoonlijk ook eenige 
jaren éér men daar ter plaatse zulk eene nationale en feestelijke vischvangst 
herhalen kan." (II. Hendriks, Kon. Inst. v. d. T. L. en V. v. Ned.-Ind. 1897). 
