— 119 — 
D, Stramoniim L. („Endormie,” „Endourmiano,’^ „Herbe du (au) 
diable,” „Herbe des sorciers,” „Chasse taupe,” f. „Madapple,” 
„Stinkweed,” „Devil’s apple,” e.). 
In N. Amerika zijn herhaaldelijk vergiftingen waargenomen, soms 
met doodelijken afloop, van kinderen, die de zaden eten of de bloe- 
men uitzuigen. (Chesnüt, 1898). 
D. {Brugmansia) arhorea L. en i). (5.) Knightii L. De bladen 
bevatten hyoscyamine en atropine. 
D. sanguinea L., D. quercifolia H. B. K. e. a. Narcotica. 
Solandra grandiflora Sw. Rijk aan alkaloïden (tropeïnen). 
Scopolia lurida Dun. en 8. Carniolica Jacq. Giftig, hyoscyamine- 
houdend. 
S. Japonica Max. Giftig alkaloïd-houdend. 
Nicotiana stiaveolens Lehm. („Native tobacco,” e.), In Australië 
giftig voor het vee gebleken. 
N, glauca Grati. In Z. Afrika de bladen giftig gebleken voor 
jonge struisvogels. 
N«. 245 (160). Nicotiana tahapum L. 
Tabak en Aconitum zijn bestanddeelen van het pijlgift der Ainos. 
CXXIY. SCROPHULARIACEAE. 
N®. 246 (161). Duhoisia myoporoid-es R. Br. 
Scroplmlaria nodosa L. Bezit zwakke digitalis-achtige werking. 
S, aqiiatica L. Braakwekkend. ^ 
247. Verhascum duhium Roem et Schult. Syst IV, 330. 
Verhascum simplex Hoffmgg. et Link F1. Port. I, 216. 
N°. 248. Verhascum crassifolium Hoffmgg. et Link F1. Port. I, 
213; t. 26. 
Beide behooren tot de Verhasco of Rarèasco-soorten, die volgens 
J. Cardoso in Portugal tot het bedwelmen van visschen gebezigd 
worden. 
N®. 249 (162). Verhascum phlomoides L. Spec. 1194. 
N". 250 (163). Verhascum sinuatum L. Spec. 178. 
Prof. El). Schaer heeft in zijn recent geschrift, Arzneipftanzen 
als Fischgifte, nog eonige bijdragen geleverd tot de kennis der oude 
