— 138 — 
N». 302 (204). Euphorbia Esula L. 
283 (188 = 205). Euphorbia neriifolia L. Zie blz. 135. 
N®. 303a (206). Euphorbia cotinifolia Kunth. 
N®. 303b (207). Euphorbia Caracasana Boiss. in DC. Prodr. XV 
II, 60. 
In Vischverg. Dl. I, 132 is E. Caracasana met E, cotinifolia 
geïdentifieerd. Volgens Ernst komt laatstgenoemde plant in de 
omstreken van Caracas niet voor, doch wel deze, die dikwijls tot 
een statigen boom opgroeit. Het melksap is zeer vergiftig en dient 
als vischbedwelmend middel. 
304. Euphorbia heptagona L. Sp. PI. 450. 
Plant van Oost-Afrika. 
^Dient als Fisch- und PfeilgiftJ*' (Gr. Dragendorff, 1. c., 389). (1) 
N®. 305. Euphorbia pulcherrima Willd. in Allg. Gartenz. II 
(1834), 27. 
yySoll im südlichen China zum Fischfange gebraucht werden^ 
wie mir einer der Coolis auf einer Zuckerplantage in Caracas mit- 
theilteP (Ernst, 1888). 
Euphorbia pugniformis? Boiss. {= E. procwnbens Mill.) en E, 
bupleurifolia Jacq. Melksap in Z. Afrika als hevig emeto-cathar- 
ticum, uitwendig bij kanker gebruikt. 
306. Euphorbia Royleana Boiss. in DC. Prodr. XV ii, 83, 
Euphorbia pentagona Royle. 111. 329, t. 82 f. 1. 
Eene tot 16 v. hooge vleezige plant der Himalaya. 
Dit is hoogstwaarschijnlijk het vischvergift thor uit de lijst van 
Day. Zie Vischverg. Dl. I, 124, sub. X®. 188. 
„The acrid milky juice ptossesses anthelmintic properties. It is 
very injurious to the eyesP (Watt). 
X*^. 30y. Euphorbia chamaesyce L. Spec. Plant., 455. 
Dit is de plant, die ik onder den naam „Trevinha” als vischvergift 
van de Kaap-Verdische eilanden ontving, en in het Rijks her- 
barium te Leiden determineerde. 
„Bij hooge springtijden overstroomt eene hoeveelheid zeeivater het 
land en verzamelt zich in poelen en moerassen, In kuilen^ daarvoor 
(1) Dragendorff’s boek vermeldt veelal niet de herkomst en mate van 
zekerheid der berichten; vele der opgaven zijn twijfelachtig. 
