— 180 — 
Digitalis purpurea L. e. a. s. De honig uit de bloemen van het 
vingerhoedskruid zou giftig zijn. 
Striga euphrasioides Benth. (e. a. s. ?). Het sap der twijgen 
van pantjing towo geldt op Java als drastisch gift. 
CXXXI. ACANTHACEAE. (1) 
Paulowilhelmia polyspenna Bentii. (eene nog twijfelachtige soort 
volgens Xat. Pflanzenfam.) schijnt als visch vergift te dienen, volgens 
eene aanteekening in Kew-Herbarium : ^^Odour celery-lihe^ used to 
poison fish hy the Aquapin tribe^ W. AfricaP Wellicht is hier 
echter dezelfde plant bedoeld als met P. speciosa Hochst. 
CXXXII. MYOPORACEAE. 
Erimophila maculata F. v. M. Giftig voor het vee. Bladen blaar- 
trekkend. 
CXXXIV. VERBEXACEAE. 
Diiranta Pliimieri Jacq. Saponine-houdend. (Plugge, 1897). 
Vitex spec. ind. In Patjitau staat daoen modjo als giftig (o. a. 
abortivum) bekend. 
X». 263 bis. Callicarpa longifolia Lam. 111. I, 563. 
Callicarpa cana et dentata Wall. Gat. 
Heester, algemeen in den Maleischen archipel. 
Dr. S. H. Koorders (Mededeelingen ’s L. Plantentuin XIX, 133, 
558) noemt een vischvergift tama der Minahasa, en vermeldt onder 
dien inlandschen naam deze plant. Tegenmiddel bij vergiftiging 
zou zijn het eten van zeer zure vruchten. 
^De Siauwsche naam dezer plant is tama, gelijkluidend op Groot- 
Sangi, Zij wordt op Siautv gebruikt om visschen te dooden en te 
vangen^ die bij eb in het rif zijn achtergebleven. Daartoe worden 
of de bladeren fijngestampt en het fijngestampte in het zeeivater van 
het rif geworpen.^ of ook worden de bladeren aan de steenen van 
het rif fijngekneusd., zoodat het sap der bladeren zich met het zee- 
water vermengt. Al de visschen., die zich in dat gedeelte bevinden., 
(1) Een in 1898 als arosoe uit Suriname ontvangen vischvergift be- 
hoort wellicht tot de familie der Acanthaceae, 
