— 52 — 
naar buiten echter nauwer aaneen sluiten. Aan deze zijde wor¬ 
den ook de voortplantingsorganen gevormd, en wel geschiedt 
dit op die wijze, dat enkele cellen („basidien”), die iets naar 
buiten uitgegroeid zijn, vier op fijne stelen staande sporen 
vormen. Verschillende stadiën van deze ontwikkeling zijn in 
fig. 34 voorgesteld. Deze soort van spoorvorming is overigens 
voor eene van de grootste schimmelfamiliën, die daarom basi- 
diomyceten genoemd worden, karakteristiek. 
De beschreven schimmel komt zoowel op Liberia- als ook 
op Javakoffie voor en op beide koffiesoorten dikwijls in zeer 
groote hoeveelheden. Dat zij werkelijk met de djamoer oepas 
ziekte in verband staat en niet eerst later de, reeds door eene 
andere oorzaak gedoode, takken heeft aangetast, wordt daardoor 
zeer waarschijnlijk gemaakt, dat de schimmel over geheel Java 
aan takken werd waargenomen, die blijkbaar in de eerste ziek- 
testadiën stonden. Aan den anderen kant moet ik echter toe¬ 
geven, dat de meeste van mijne met Corticium javanicum ge¬ 
nomen infectieproeven geheel negatieve of minstens twijfelach¬ 
tige resultaten hebben gegeven. Dit mislukken is nu misschien 
daardoor te verklaren, dat de infectie met Corticium javanicum 
slechts onder zekere tot nog toe onbekende voorwaarden plaats 
heeft of dat benevens deze schimmel nog andere oorzaken bij 
de djamoer-oepas-ziekte eene rol spelen. In ieder geval zal men 
bij het verder onderzoek van deze ziekte ook op alle andere 
parasitaire organismen, die op de daardoor aangetaste takken 
voorkomen, acht dienen te slaan. 
Benevens de, in de navolgende zinsnede beschreven, schimmel 
kan men aan de door djamoer oepas lijdende takken zeer dik¬ 
wijls een verschijnsel waarnemen, dat misschien door een 
vroeger ontwikkelingsstadium van Corticium javanicum wordt 
veroorzaakt en daarom in aansluiting aan deze schimmel hier 
kort moge beschreven worden. Men vindt namelijk zeer dikwijls, 
dat takken, die nog in de eerste stadiën der djamoer-oepas- 
ziekte staan, aan de oppervlakte kleine witte stippeltjes dragen 
(fig. 22 op pl. 2), die met een eveneens buiten op de takken 
zittend fijn weefsel van schimmeldraden in samenhang staan en 
