— 57 — 
zeer fijn, gedeeltelijk meer dan 1 mM. breed en gevuld of met eene 
bruine, öf met eene zuiver witte massa. 
Werd nu van een zoodanig stamstuk een overlangsche snede 
(fig. 37b) gemaakt, dan kon men zien, dat de met de beschreven 
massa gevulde scheuren over lange streken parallel met de 
lengteas van den stam verliepen en dus in werkelijkheid groote 
platen voorstellen. 
Sneden, die parallel met de oppervlakte van eene zoodanige 
plaat gevoerd waren, lieten eindelijk zien, dat de, de scheuren 
vullende, massa eene zeer sierlijke teekening vertoonde, die uit 
witte en bruine tinten bestond. 
Ook schors en cambium vertoonden verder voor het grootste 
gedeelte eene bruine kleur. De in de scheuren aanwezige mas¬ 
sa was verder tot aan de oppervlakte van den stam te vervol¬ 
gen; niet zelden kon men haar zelfs iets boven de schors 
zien uitsteken. Aan de vrije oppervlakte was zij dan altijd 
donker van kleur. 
Deze verschijnselen waren aan den stam tot op eene hoogte 
van eenige voeten waar te nemen; maar dan werden de scheuren 
langzamerhand minder in aantal en verdwenen eindelijk geheel. 
De pen wortel en de dikkere zij wortels vertoonden dezelfde ver¬ 
schijnselen als de stam. 
Door mikroskopisch onderzoek kon gemakkelijk aangetoond 
worden, dat de scheuren vullende massa uit schimmeldraden 
bestaat, die onregelmatig door elkaar gegroeid waren en vooral 
in de nauwere spleten tot een dicht weefsel („pseudoparenchym”) 
samensloten. In dikkere scheuren vertoonden de schimmeldraden 
daarentegen gedeeltelijk eenen meer losseren bouw en lieten 
groote luchtruimten tusschen zich in. 
Bij fijnere sneden — inzonderheid wanneer deze met haemato- 
xyline gekleurd en in kruidnagelolie of canadabalsem waren 
ingesloten — kon men verder waarnemen, dat niet alleen binnen 
de scheuren schimmeldraden aanwezig waren, maar dat ook in 
de omgevende houtelementen (vooral in de mergstraalcellen en 
groote vaten) fijne schimmeldraden waren waar te nemen. 
Toen mij verder van dezelfde onderneming op mijn verzoek 
