— 75 — 
een kort steeltje, terwijl de bovenste in 3 lange 
en fijne borstels uitloopt. 
Bij de op koffievruchten waargenomen soort 
zijn de sporen c. 25 mik. lang en 5—6 mik. 
breed, het steeltje is 4 mik. lang, de borstels 
15 — 20 mik. lang en slechts 1 mik. breed. Van 
de drie donkere cellen is verder de onderste 
iets lichter van kleur dan de twee andere. Of 
deze soort met eene, reeds beschrevene identisch 
is, kan ik niet met zekerheid opgeven; ik heb 
haar daarom voorloopig eenen nieuwen naam gegeven. 
Ofschoon verschillende soorten van het geslacht Pestalozzia 
als schadelijk bekend zijn, zoo b. v. Pestalozzia Guepini voor 
de thee, maakt reeds het slechts zeer sporadisch voorkomen 
op koffievruchten waarschijnlijk, dat wij hier met een secundair 
verschijnsel te doen hebben. 
6. Aspergillus atropurpureus sp. n. 
Fig. 45. Pesta¬ 
lozzia Coffeae spo¬ 
ren. 600 maal 
vergr. 
Op zwarte koffievruchten vond ik vrij dikwijls eene nieuwe 
Aspergillus-soort, waarvan de conidiëndragers bijna 1 mM. lang 
kunnen worden en aan hare uiteinden eene massa van donker 
bruine conidiën vormen. Hoe deze ontstaan, kan men zeer goed 
b aan zwakke exemplaren zien, die zich bij 
de „cultuur in den hangenden druppel” 
ontwikkeld hebben (hg. 46). Men ziet aan 
deze, dat de conidiën in kettingen aan het 
einde van fleschvormige cellen ontstaan, 
maar onder elkaar door kleine tusschen- 
stukken verbonden zijn. De normale co¬ 
nidiëndragers onderscheiden zich van de in 
figuur 46 afgebeelde alleen daardoor, dat het 
einde ervan kogelvormig is opgezwollen 
en aan zijne geheele oppervlakte met de co- 
nidiënkettingen vormende cellen bedekt is. 
Fig. 46. Aspergilus 
atropurpureus. Coni- 
diëndrager. 600 maal 
vergr. 
