— 103 - 
lichaampjes, die op echte plasmodiën zoo zeer geleken, dat ik 
hen ook inderdaad eenigen tijd daarvoor heb aangezien en mis¬ 
schien ook bij anderen eene soortgelijke vergissing zou kunnen 
ontstaan. Ik zal hen daarom hier kort beschrijven. 
De kunstmatige plasmodiën kan men b. v. goed zien, wanneer 
men fijne, parallel met de oppervlakte genomen, sneden van 
een koffieblad in eene jodiumjodkaliumoplossing brengt en dan 
na eenigen tijd onder het mikroskoop onderzoekt. Men zal dan 
vooral in de opperhuidcellen bruine, schuimachtige lichaampjes 
vinden, die dikwijls eene dichtere kern insluiten en ook in 
hun gedaante veel op plasmodiën gelijken. 
Dat wij echter in dit geval toch met kunstproducten te 
doen hebben, die eerst in de jodiumoplossing de beschreven 
structuur en gedaante verkrijgen, kan men gemakkelijk consta- 
teeren, wanneer men soortgelijke sneden eerst levend in water 
of suikeroplossing onderzoekt en dan van den eenen kant uit de 
jodiumoplossing laat toetreden. Men kan dan zien, hoe de schijn¬ 
bare plasmodiën uit homogene, vrij sterk lichtbrekende kogel¬ 
tjes ontstaan, die bij zeer verschillende planten voorkomen en 
door B. Lidfors onder den naam van elaiosphaeren uitvoerig 
beschreven werden. Van deze lichaampjes wordt bij de koffie- 
plant gewoonlijk slechts één in iedere cel waargenomen. 
Gaat men nu echter van de gezonde, nog levende, tot de door 
de jodiumoplossing gedoode over, dan zal men gewoonlijk meest 
vrij spoedig alle overgangen tusschen de nog kogelvormige, 
homogene elaiosphaeren en de beschreven plasmodiënachtige 
lichaampjes kunnen vinden en kan zich op deze wijze met zeker¬ 
heid daarvan overtuigen, dat deze uit de elaiosphaeren ontstaan. 
Wat de verdere reacties van de elaiosphaeren van het koffie¬ 
blad betreft, mag hier nog aangemerkt worden, dat zij in Eau 
de Javelle blijven bestaan. Worden zij echter na het uitwas- 
schen der Eau de Javelle met chloraalhydraat en dan met jo¬ 
diumoplossing behandeld, dan ontstaan uit de elaiosphaeren 
bijzonder regelmatige, plasmodiënachtige lichaampjes. In ko¬ 
kend water blijven de elaiosphaeren bestaan. In osmiumzuur 
worden ze bruin, door koken zwart. 
