- 2 - 
Hier in Indië werd de tomaat reeds voor meer dan ander- 
halve eeuw ingevoerd en gekweekt en verwilderde zelfs spoedig 
op verschillende plaatsen. 
In het Maleisch heet ze tomata of tomatti, dit is echter de 
amerikaansche naam, immers Baühin beschrijft de soort als 
Tumatle americanorum; nogtans wordt ze door de maleiers wel 
Teroeng bali genoemd. In het Soendaneesch draagt ze den naam 
van Lentja komir of bondat en in het Javaansch Teroeng 
olanda of belondatan. 
Rumphiüs vermeldt haar aanwezigheid in Indië reeds in 1755 
en wat deze oude natuuronderzoeker in zijn Amboneesch 
kruidboek omtrent haar gebruik mededeelt is zeer interessant 
om te lezen (Tom V. 2, pag 416 — 417) 
De voornaamste tomatencultures bestaan in Amerika, b.v. in 
New- Jersey, Maryland en Virginia, waar ze zeer groote oogsten 
opleveren ; alleen in Virginia wordt de jaarlijksche opbrengst 
op 1 millioen dollars d. i. zh 2 V 2 millioen gulden berekend. In 
Noord-Carolinia en Georgia is het evenals in Florida ook een 
belangrijke tak van landbouw. 
Zooals alle planten, die lang in cultuur zijn geweest, heeft 
ook de tomaat hare ziekten en plagen zien toenemen; groot 
nadeel wordt haar daardoor toegebracht, waarbij zoowel plant- 
aardige als dierlijke vijanden als ziekteoorzaken optreden. 
Onder de tomatenziekten neemt echter de, in de volgende 
bladzijden te beschrijven bacterieziekte zeker wel een eerste 
plaats in. 
In zuidelijk Mississippi beloopen de verliezen door deze bac- 
terieziekte veroorzaakt, duizenden dollars ; de schade is op vele 
plaatsen soms zoo groot, dat ze iedereen van het kweeken de- 
zer vrucht bepaald afschrikt, geheele velden zijn jaar na jaar 
vernield. Dezelfde omstandigheden komen ook in Charleston 
S. C. voor, verder in Washington, terwijl het in Auburn en 
Alabama dienaangaande niet beter gesteld is. Soms zijn de 
verliezen 80 a 90 pCt. (zie Rolfs 1898, p. 130) en is de grond 
dermate geïnfecteerd, dat de tomatencultuur daarop on mogelijk 
wordt. 
