— 9 — 
gegaan (proef II), of de onderaardsche plant water toegevoegd 
wordt (proef I). Worden deze beide hulpmiddelen gelijktijdig 
toegepast (proef III) dan zien we, dat zulks op de snelheid van 
herstel een merkbaren invloed heeft. 
Geheel anders is het met de A groepen, die ik verwelkt aan- 
trof, zonder dat ze opzettelijk in dien kwijnenden staat gebracht 
waren. 
De toevoeging van water aan de wortels (proef I) maakten ze 
dien dag voor het oog weder frisch, doch dezelfde bewerking 
had den tweeden dag niet zoo vlug dat gevolg; de grootere 
afkoeling van den volgenden nacht kon ze eerst weder schijn- 
baar doen herstellen, doch slechts voor korten tijd — toen stier’ 
ven ze. Proef II had niet veel meer succès, één keer ging het 
goed, den tweeden dag niet opnieuw, den derden dag waren ze dood* 
De combinatie, het matigen der transpiratie, met verhooging 
der wortelfuncties (proef III) was oorzaak, dat deze planten het 
eenige dagen langer uithielden ; ze herstelden zich gedurende de 
eerste twee dagen; den derden dag ging het niet, doch de 
daaropvolgende nacht bracht nog ten derden male herstel, toen 
was het ook uit. 
De bespuitingen tot de bovenaardsche plant beperkt (proef IV) 
oefenden op de A groep een gunstige invloed uit, in geen ander 
geval herstelden ze zich zoo snel ; alleen werd het nog over- 
troffen in proef V met de gelijktijdige begieting van de onder- 
aardsche plant. 
. De conclusie, die wij thans reeds kunnen vormen is, dat het 
ontstaan van den waternood bij de A groepen een gevolg was 
eener nog onbekende oorzaak en daarom dus niet als een pri- 
mair ziekteverschijnsel mag aangemerkt worden. 
Een ander verschijnsel, dat geregeld bij de zieke planten op- 
treedt, is „adventiefvorming”, d.w.z. een nieuwvorming van 
organen (knoppen en wortels) aan ongewone plaatsen van de plant. 
In tegenstelling met de normale knoppen, die steeds aan het 
einde van een tak (of stengel) of in de bladoksels zich ont- 
wikkelen, verschijnen in dit geval knoppen aan de bladeren^ 
