H. Peoeven omtrent de actieve aantasting door 
Bacillus solanacearum. 
Om alle zekerheid te verkrijgen, omtrent de activiteit van 
Bacillus solanacearum bij het aandoen der planten, waarvan de 
bewuste tomatenziekte het gevolg zou zijn, heb ik de meest 
mogelijke zorg gedragen bij mijn proeven 1), zoodat ik durf 
aannemen door de uitkomsten een vaste meening over dit 
vraagstuk verkregen te hebben. 
Mijne eerste vier waarnemingen bestaan uit twee paar paral- 
lelproeven waarvan telkens één water- en een aardecultuur 
tegelijk gedaan, tegenover elkander staan. In het eerste geval 
liet ik de zaden op nat flltreerpapier kiemen en bracht ze daarna 
in waterige voedingsbodems, in het tweede geval waren het 
gewone potcultures, waarbij vooraf gesteriliseerde aarde gebruikt 
werd. De watercultures brachten gewoonlijk zwakke planten 
voort, die bijzonder vroeg in bloei schoten, maar nimmer vruch- 
ten droegen; de ontwikkeling was echter normaal. De aard- 
cultures waren steeds zeer goed. 
Proef Iw. Watercultuur ; water kunstmatig geïnfecteerd met 
Bac. solanacearum uit reincultures. 
De jonge plant ontwikkelde zich uitstekend, het 
wortelstelsel was hier volmaakt gelijk aan dat eener 
controle waterproef zonder bacteriën. Uitwendig was 
het geheel onbeschadigd en inwendig konden nergens 
bacteriën aangetoond worden. 
Proef Ia. Aardecultuur. Nadat het jonge plantje flink in groei 
was werd het iederen dag begoten met water, kunst- 
matig geïnfecteerd met Bac. solanacearum uit rein- 
cultures. 
1) Meermalen werden mijne proeven ter controleering herhaald. 
