— 39 — 
Spathodea campanuluta Fenzl. 
Afrika is het yaderland van dezen boom, die echter hier te lande • 
wel gecultiveerd wordt en door de groote roode bloemen licht in 
het oog valt. Reduceerend koolhydraat was hier tot een belangrijk 
gehalte aanwezig, voorts looistof, die den bitteren smaak van den 
bast veroorzaakt, doch geen andere, typische bestanddeelen. 
Spathodea stipulata Wall. 
Behalve looistof, deels oplosbaar, deels onoplosbaar in water, werd 
in den bast, meer in de bladeren, een gering alkaloïdgehalte aan- 
getoond. De alkaloïdische stof gaat uit alkalische oplossing in aether, 
beter in chloroform over. Ze scheen geen belangrijke pharmakologi- 
sche werking te bezitten. 
Dolichandrone falcata Seem. 
Hoewel als vischvergift genoemd 1), leverde de bast van dezen 
boom (Spathodea falcata DC.) mij met water een decoct, dat in 
aanmerkelijke concentratie (1 : 50) voor visschen niet giftig was. 
Het onderzoek bracht geen typieche beginselen aan het licht. 
Dolichandrone Rheedki Seem. (Spath, Rheedii Wall., Spath, 
Diepenhor stii Miq.) gaf gelijk resultaat. 
Tecoma stans Jnss. 
Van deze Amerikaaiische Bignoniacee wordt de wortel als diureti- 
cum aangemerkt. Het geslacht Tecoma Juss. was het eenige Big- 
womace6é‘/ï-geslacht, waaruit ik een eenigermate belangrijke hoeveel- 
heid alkaloïd kon afzonderen. 
Indien een alkoholisch extract van den bast met magnesiumoxyde 
gedroogd en met aether aceticus uitgekookt, daarna de verdampings- 
rest in absoluten alkohol opgenomen en overmaat van aether toe- 
gevoegd werd — de gewone bereidingswijze van bitterstof uit de 
boven behandelde Bignoniaceeën — , dan ontstond slechts een zeer 
1) Pharmacogr. ind. III, 24. 
