— 50 — 
n’est pas Ie même, car on a pii donner a im cliien ime quantité d’extrait 
alcoolique représentant 15 grammes de feuilles sans remarquer aucun symp- 
tome d’empoisonnement”. 
Ook tot het geel verven van grove stoffen leveren de bladeren van Justicia 
Adhatoda volgens Watt somtijds het materiaal. 
Een chemisch onderzoek van de plant is bereids door HooperI) uitgevoerd. 
In Pharmacogr. ind. is het verslag betreffende dit onderzoek herhaald; hier- 
aan zij het volgende ontleend: ))Soaked in water and then boiled, the powder 
afforded 34% of a reddish-brown extract having the characteristic proporties 
of the leaves. Incinerated at a low red heat 17 0/o of ash was left. A remar- 
kable alkalinity pervaded the drug, which was noticeable in the cold aqueous 
infusion, in the distillate obtained by boiling with water, and in the fumes 
given off when burning; the leaves when smoked in a pipe produced no 
narcotic effect; the chief i’esult of the smoking was the evolution of much 
ammoniacal vapour among other products of combustion, and to the inhalation 
of this vapour is probably due the efficacy of the leaves in the relief of asthma. 
A well-defmed alkaloid seems to be the most important constituent ; it consti- 
tutes the bitter principle, and to all intents and purposes is the active principle. 
It occurs in white, transparent crystals belonging to the square prismatic 
System, without any odour, but with a decidedly bitter taste. It is soluble in 
water with an alkaline reaction, and in ether, but more so in alcohol. It 
readily forms salts with sulphuric, hydrochloric, nitric and acetic acids ; these 
salts are crystalline, and their Solutions may be evaporated without apparent 
decomposition. It is precipitated bij potassio-mercoric iodide, iodine in 
potassiumiodide, tannine and Nessler’s reagent. A solution of the sulphate, 
observed in a Laurent’s polariscope, possessed a slight right-handed rotation. 
Heated on platinum foil it fused to a yellowish and then to a fine red mass, 
which afterwards blackened and decomposed. Distilled with strong potash it 
yielded an oily body resembling chinoline, together with ammonia and other 
volatile bases. I propose to call this alkaloid vasicine after the sanskrit name 
of the plant.” Verder constateerde Hooper nog het voorhanden zijn van een 
organisch zuur, door hem adhatoda-zuur geheeten, dat hij voor het kleurend 
bestanddeel van de bladeren houdt. In de plant zou de verbinding van dit 
zuur met vasicine voorkomen en het werkzaam beginsel vormen. Bij droge 
destillatie gingen verschillende sterk alkalisch reageerende producten over. 
In strijd met de uitkomsten van Hooper heeft Giocosa bij een later onder- 
zoek het alkaloid vasicine niet kunnen aantoonen, waarop eerstgenoemde even- 
wel zijn vroegere mededeelingen heeft gehandhaafd. 2) Blijkbaar hebben ook 
van andere zijde nas})oringen plaats gehad naar de natuur der werkzame bestand- 
deelen van Justicia Adhatoda. Het schijnt, dat Ba weer een vluchtig product 
daaruit heeft geïsoleerd; althans Watt 3) schrijft de toxiciteit der blaren voor 
insecten en schimmels, welke tot het boven besproken gebruik op rijstvelden 
aanleiding geeft en de blaren ook een zekere reputatie heeft doen verwerven 
als verdelgingsmiddel van dierlijke vijanden van de theeplant, aan zoodanig 
1) Pharm. Journ. April 7, 1888. 
2) Pharm. Journ. IVi (1895), 356. 
3) Cliem. and Druggist Jan. 19, 1895. 
