— 54 — 
krachtig is. Injectie van 10 mgr. in neutrale zoutzure oplossing 
bij een pad onder de huid van een der ledematen had ten gevolge, 
dat de geïnjicieerde poot eenigszins sleepte, doch duidelijke algemeene 
symptomen werden niet waargenomen. Een tweemaal zoo groote 
dosis doet ter plaatse van de inspuiting kramp optreden, na eenigen 
tijd beginnen de overige ledematen slap te worden, zoodat voortbe- 
weging met moeite en alleen op sterke prikkels plaats heeft; overi- 
gens kon niets bijzonders geconstateerd worden, de ademhaling ging 
met normale kalmte voort. ïla een paar uren is de lokale kramp 
geweken en is ook hier dezelfde verslapping aanwezig als in de 
andere pooten. Deze toestand blijft nog een geruimen tijd voortduren, 
doch wordt dan gaandeweg beter, terwijl den volgenden dag alle 
teekenen van vergiftiging nagenoeg geheel verdwenen zijn. 
Eerst een dosis van 30 mgr. bleek voor een pad doodelijk; 
de symptomen waren ongeveer dezelfde als de zoo even beschrevene, 
doch de voortbeweging wordt thans tengevolge van de verlamming 
der ledematen ten slotte geheel onmogelijk. Omstreeks een uur na 
de inspuiting verdraagt het dier rugligging, echter is de reflexprik- 
kelbaarheid tijdelijk verhoogd : schokken in de omgeving veroor- 
zaken kramptrekkingen in de ledematen; het ingespoten poot blijft 
krampachtig uitgestrekt, de ademhaling, die bij tusschenpoozen een 
tijd lang stilstaat, heeft nu en dan met groote heftigheid plaats. 
Zij wordt echter allengs zeldzamer, de reflexprikkelbaarheid neemt 
snel af en eenige uren na het begin der proef is het dier dood. 
Een enkele proef werd op een Cavia genomen : 50 mgr. werd, 
in geneutraliseerde oplossing, in een van de pooten subcutaan toe- 
gediend; vrijwel onmiddellijk trad heftig beven van het geheele 
lichaam in, de bewegingen van de ledematen werden meer en meer 
onzeker, en een half uur na de inspuiting waren deze totaal machte- 
loos. Het proefdier lag verlamd ter neer, vaak over het geheele 
lichaam trillend, met schokken reageerend op eenigszins sterke 
bewegingen in de nabijheid, terwijl de ademhaling blijkbaar bemoeie- 
lijkt was, de bek van tijd tot tijd wijd geopend werd. Na eenigen 
tijd wordt de respiratie weer rustiger, daarna verdwijnt ook lang- 
zamerhand de machteloosheid der ledematen. Reeds 2^/2 uur na de 
inspuiting zat het dier weer rustig te eten, had het gebruik van 
