— 55 — 
zijn ledematen volkomen teruggekregen en gedroeg zich in alle 
opzichten normaal. Een zoo spoedig, volledig herstel van een schijn- 
baar zoo zware vergiftiging is inderdaad zeer merkwaardig. 
Intusschen hebben de beschreven proeven aan het licht gebracht, 
dat het vasicine niet uitmunt door bijzonder hevige toxiciteit, de 
vraag moest rijzen, of dit alkaloïd alléén aansprakelijk kan gesteld 
worden voor de giftige werking van het kruid, dan wel of andere, 
mogelijk, naar Watt vermoedt, vluchtige bestanddeelen mede tot die 
werking bijdragen. Door eenige proeven op visschen werd getracht, 
dienaangaande zekerheid te erlangen. 
In een infuus — 1 : 20 — uit versche bladeren bereid, vertoonde 
een visch aanvankelijk belangrijke intoxicatieverschijnselen, in her- 
haalde zeer hevige stuiptrekkende bewegingen bestaande; het dier 
werd echter allengs bedaarder en bleef een paar uren achtereen 
rondzwemmen alvorens op den rug te gaan liggen. Werd een 
infuus gebezigd uit in de zon gedroogde bladeren — 1 : 50 ( = + 1 :1 2 
uit versch materiaal) — , dan lag een visch in deze vloeistof na eenige 
zeer sterke schokken haast onmiddellijk onderste boven en was 
weldra dood, met wijd geopenden bek. 
Uit deze beide waarnemingen mag geconcludeerd worden, dat 
door het drogen de vergiftigheid van de bladeren in ieder geval 
geen reductie van eenig aanbelang ondergaat, ï^ader werd de afwe- 
zigheid van vluchtige werkzame producten waarschijnlijk gemaakt 
door onderzoek van het vocht, dat bij destillatie van de bladeren 
met waterdamp gewonnen wordt ; 50 gram versche blaren werden 
aan deze bewerking onderworpen en de 150 c.c. destillaat met water 
aangevuld tot ^ liter; in deze vloeistof bleef een visch volmaakt 
ongedeerd, en gelijke uitkomst werd verkregen, wanneer onder toe- 
voeging van overmaat van kalk gedestilleerd was. Toch werd in 
het laatst bedoelde destillaat eenige vluchtige basische stof aangetoond ; 
wanneer het met azijnzuur verdampt werd, dan ontwikkelde zich een 
coniine-achtige reuk, en de tot een klein volume geconcentreerde vloei- 
stof gaf met Mayer’s reagens flauwe troebeling, met ioodioodkalium, 
platinachloride en phosfowolframzuur meer belangrijke reactie, het 
neerslag met platinachloride was kristallijn. Doch, zooals gezegd is, 
giftige eigenschappen bezat het destillaat niet. 
