— 57 — 
zuur. Daar nu de oplosbaarheid van aether in water ook bij de 
bier heerscliende temperatuur vrij wel mag gesteld worden op 1 : 10, 
zoodat de onderzochte 33 c.c. zure vloeistof oorspronkelijk 30 c.c. 
van de ‘/.Q-norm. oxaalzuuroplossing bevatten, en dus in van 
het zure water, waarmee de aether geschud werd, 30 — 27 = 3 c.c. 
van die oxaalzuuroplossing verbruikt is, zoo heeft al het alkaloïd, 
door den aether aan de bladeren onttrokken, 3,3x3 = 10 c.c. van 
het gebonden, waaruit volgt, dat ongeveer 30 mgr. vasi- 
cine in den aether was opgeiiomen. 
Hoewel de extractie met aether een aantal malen was volgehouden, 
was ook de laatste keeren nog vasicine, zij het ook in onbeduidende 
mate, in oplossing gekomen. De proef werd nu voortgezet, door het 
bladpoeder, van aether bevrijd, met 100 c.c. water te mengen en 
geruimen tijd in een kokend waterbad te verliitten, waarop van de 
uitgeperste vloeistof 50 c.c. met oxaalzuur getitreerd werd; wegens 
de donkere kleur van het vocht moest als indicator lakmoespapier 
gebezigd worden. Met minder dan 106 c.c. Vsö"^- ^^r 
neutralisatie noodig, overeenkomende met ongeveer 330 mgr. vrij 
vasicine, zoodat na de aetherbehandeling nog 660 mgr. vrij alkaloïd 
in het poeder zou zijn achtergebleven. Voegt men hierbij hetgeen 
de aether had opgenomen, dan komt men tot een totaal van nagenoeg 
700 mgr. of bijna 3,5 op droog bladmateriaal berekend. 
In de eerste plaats blijkt hieruit, dat bij de boven aangegeven 
bereiding een verre van schitterende opbrengst is verkregen. 
Doch verder doet zich de vraag voor, of al dit alkaloïd inderdaad 
in volkomen vrijen toestand zich in de bladeren bevindt. De om- 
standigheid, dat het door aether slechts voor een kleine fractie direct 
kan verwijderd worden, doet het tegendeel vermoeden en wijst op 
de mogelijkheid, dat, terwijl een deel van het vasicine ongetwijfeld 
vrij voorkomt, de rest, de hoofdmassa, gebonden is aan een zwak 
zuur, zóó dat in die verbinding de sterk alkalische reactie van het 
alkaloïd de overhand heeft. Of dit zuur het adhatodazuur van 
Hooper is, zou nader uitgemaakt moeten worden, a priori valt dit 
niet met zekerheid te zeggen. 
Gaan we thans na, hoe sterk de alkaloïdoplossing was, die in den 
vorm van een infuus 1 : 50 voor een visch nagenoeg direct lethaal 
