— 62 — 
sublimeerbaar, oplosbaar in alcohol, aetlier en petroleiimaetlier, onoplosbaar in 
water. In alkalihoiidend water (resp. in kali- of in natronloog en ammonia) 
lost rhinacanthine gemakkelijk op met donderroode kleur, die door toevoeging 
van zuren verdwijnt of in donkergroen o vergaat. 
Uit de gedroogde wortels werd 1,87 o/q rhinacanthine verkregen; de stof 
schijnt afgezet te zijn in be})aalde melksai)voerende intercellulaire ruimten van 
den wortelbast, die bij microscopisch onderzoek gevuld blijken met een donkerroode 
stof, verbinding van rhinacanthine met alkali, welke met alcohol kan worden 
uitgetrokken, terwijl petroleumaether uit den wortelbast alleen de vrije rhina- 
canthine opneemt: eerstgenoemd oplosmiddel kleurt zich dus donkerrood, 
laatstgenoemd slechts geel. De aard van rhinacanthine is nog niet onderzocht. 
Liborius vergelijkt de stof met chrysophaanzuur en acht haar eveneens een 
afgeleide van anthrachinon”. 
Terwijl dus het vermoedelijk werkzaam bestanddeel van den wortel 
bekend is, scheen het mij niet van belang ontbloot, ook de bladeren 
van Bhinacanthus communis te onderzoeken, en daarbij in de eerste 
plaats na te gaan, of ook in deze organen rhinacanthine zou kunnen 
worden aangetoond. Inderdaad onttrok alkohol aan de bladeren o , a . 
een week-harsige stof, wier alkoholische oplossing door alkali don- 
kerrood, door zoutzuur groen wordt; in alkalisch water was deze 
stof echter slechts weinig oplosbaar, ze onderscheidde zich dus in 
dit opzicht van Liborius’ rhinacanthine. Doch ook de stof, die ik 
uit den wortel verkreeg, gedroeg zich tegenover alkali niet anders 
dan die uit de bladeren. Dit afwijkend resultaat zal vermoedelijk 
een gevolg zijn van de omstandigheid, dat Liborius slechts over 
oud materiaal beschikken kon, terwijl door mij versche wortel en 
bladeren bewerkt werden. Een later uit te voeren vergelijkend 
onderzoek zal hieromtrent wellicht zekerheid verschaffen. 
Een aromatische geur, die bij de bewerking van het bladmateriaal 
zich ontwikkeld had, deed mij besluiten, vervolgens ook naar vluch- 
tige producten in de bladeren om te zien. Te dien einde werd 1,4 
KGr. versche grondstof fijngehakt en hiervan in een stroom van 
waterdamp 5 Liter afgedestilleerd, het destillaat met aether uitgeschud ; 
de aether liet bij verdamping een geelachtige kristallij ne rest achter, 
die uit alkohol in fraaie lange naalden kon wor den omgekristalliseerd; 
zoodoende werd een opbrengst van 250 mgr. verkregen; deze ware 
bij voortgezette destillatie ongetwijfeld grooter geweest, dewijl ook 
in de laatste deelen van het destillaat de riekstof nog voorhanden 
