— 27 — 
bekoeling voor een deel, ze kan echter door een voldoende hoeveelheid 
water in oplossing gehouden worden. Bij het onderzoek van een zoo- 
danig vocht blijkt, dat we ook hier met niets anders dan een bitter 
smakend looistofachtig lichaam te doen hebben, vermoedelijk verwant 
aan het oplosbare looizuur, wellicht daaruit uitstaande, zooals de 
harsige, in water onoplosbare looizuurachtige stof, die Gintl en 
Reinitzer 1) vermelden, door hen uit het oplosbare looizuur van 
de bladeren van Fraxinus excelsior kon bereid worden. 
De vloeistof, van het in het voorafgaande besproken loodneerslag 
afgefiltreerd, met azijnaether uitschuddende, verkrijgt men als ver- 
dampingsrest van het uitschudmiddel een geringe hoeveelheid van 
een kleurlooze, in water oplosbare bitterstof, die met ijzerchloride 
een wankleurig neerslag geeft, en van welke ik bij inspuiting bij 
een pad geen toxische eigenschappen waarnam. 
Wordt bij het waterig vocht nu, na verwijdering van den azijn, 
aether, basisch loodacetaat gevoegd, dan vormt zich een bezinksel- 
waarin, na ontleding door zwavelwaterstof, geen glucosied noch 
andere voor ons belangrijke stoffen zijn aan te treffen. Het filtraat, 
van lood ontdaan, vormt na verdamping een bruin, ten deele uit kristal- 
len bestaand residu. Met weinig water behandeld, staat dit een amorph, 
reduceerend, gemakkelijk gistend koolhydraat af, terwijl de kristallen 
voor een groot deel terugblijven. Deze kunnen door eenige malen omkris- 
talliseeren uit absoluten alkohol geheel gezuiverd worden en vertoonen 
dan het smeltpunt (166®) en de verdere eigenschappen van manniet. 
Naar alkaloïd werd vruchteloos in de vloeistof gezocht. Het 
alkaloïdonderzoek werd ook op andere wijze bewerkstelligd, door 
een extract met magnesiumoxyde te drogen en met chloroform en 
andere vloeistoffen uit te trekken, doch met negatief resultaat. Ook 
vluchtige basen konden niet worden aangetoond. 
Het onderzoek van den bast leverde dezelfde uitkomsten. 
Onder de gevonden bestanddeelen zijn er geene, die vergiftige 
eigenschappen bezitten. Voor visschen is wel is waar een decoct 
van de bladeren bij voldoende concentratie giftig, doch nadat door 
middel van loodacetaat het looizuur is weggenomen, is ook die 
1) Berichte der deutschen cliem. Gesellsch. 1883,85, naar Monatshel'te t'. 
Chemie III, 745. 
