— 25 — 
door geldgebrek geen opium kunnnen verschaffen. Behalve met den reeds 
vermelden naam, wordt de boom nog aangeduid als ^^selatoYC\ of ook als 
De botanische beschrijving en verdere bijzonderheden betreffende deze 
wMs-soort zijn te vinden in de recente publicatie van Boerlage en Koorders i). 
Bast en bladeren, de beide deelen, die hier voor onderzoek in 
aanmerking komen, zijn bitter en wrang van smaak en kunnen 
door koken met water geheel ontbitterd worden. 
Wanneer men de bladeren of een daaruit bereid spiritueus extract 
met water uitkookt en bij het verkregen vocht overmaat van loodacetaat 
voegt, dan blijkt de bittere stof voor verreweg het grootste gedeelte 
in het neerslag te zijn overgegaan. Wordt dit, met water gemengd, 
door zwavelwaterstof ontleed, dan is na filtratie de vloeistof intens 
bitter; met azijnaether geschud, staat ze daaraan het bittere bestand- 
deel af, dat als een bruine, amorphe rest bij verdamping achterblijft. 
Uit 100 gram droge bladeren bereidde ik zoodoende 3,5 gram 
van deze stof. Ze is in weinig water volkomen oplosbaar, verdere toe- 
voeging van water veroorzaakt echter de afzetting van een aanzienlijk 
praecipitaat. De bruine bovenstaande vloeistof reageert zuur en geeft 
looizuurreacties, door schudden met chloroform, aether of benzol 
kan men er niets aan onttrekken, amylalkohol neemt een amorphe, 
bittere rest op, die looizuurhoudend blijkt. Digereeren met dierlijke 
kool neemt den bitteren smaak van de vloeistof weg, echter tevens 
het looizuurgehalte. Wordt met magnesiumoxyde verdampt om het 
looizuur te binden, en de verdampingsrest met alkohol geëxtra- 
heerd, dan komt nagenoeg niets, speciaal geen bittere stof in oplos- 
sing; evenmin kan, na toevoeging van overmaat van alkali of van 
magnesiumoxyde bij de oospronkebjke oplossing, daaraan door schud- 
den met aether aceticus een noemenswaardige hoeveelheid stof ont- 
trokken worden. Petroleumaether praecipiteert de alkoholische op- 
lossing van het praeparaat, chloroform evenzoo ; de bittere smaak 
gaat daarbij in het, looizuurhoudende, neerslag voor. Kortom, bij 
alle bewerkingen blijkt, dat de bittere smaak steeds daar is aan te 
treffen, waar het looizuur zich bevindt, zoodat veilig mag gezegd 
worden, dat het de looistof zelf is, welke den bitteren — tevens 
samentrekkenden — smaak te weeg brengt. 
i) Natuurk. Tsclir. voor Ned.-Tndië, 1896, Dl. LVI. 
