— 22 — 
pijlen Avorden bereid. Dit blijkt o. a. uit mededeelingen van Stockma.nn 1), die 
de samenstelling van een Maleiscli pijlgift aangeeft; extracten van drie wortels 
zijn hierin aanwezig, waaronder twee van onbekende Slryc^wos-soorten, bij w’elke 
beide bestanddeelen met curare- en met digitalis-werking samengaan ; ook 
het alkaloïd curine, door Böhm in curare aangetroffen, bezit digitaliswerking. 
Een ander Malei sch pijlgift, hitam\ wordt door Santesson eveneens afgeleid 
van een S^r^c/jwos-species, een slingerplant, welker bast, naast eenige niet nader 
te bepalen en in onbeduidende hoeveelheid afgescheiden, nevenproducten, één 
hoofdalkaloïd, brucine, bevat; ook in het hout bleek brucine te worden aan- 
getroflen. Deze Strychnos kon niet nader gedetermineerd worden, doch zooveel 
is zeker, dat dit niet Str. Tieuté kan wezen. Want van den bast van laatst- 
genoemde plant en het daaruit toebereide vergift weet men, dat ze alleen strych- 
nine bevatten, geen brucine. Het hout van Str. Tieuté schijnt als ongiftig te 
boek te staan: ))Der aus dem Holz dieser -S^ryc/iwos-Art ausfliessende Saft wird 
als geschmacklos und unschuldig bezeiclinet” ; 2) ten onrechte, zooals het boven 
medegedeelde leert. 
Onder de talrijke soorten van het geslacht Strychnos treft men er vele aan, 
die strychnine of brucine of deze beide alkaloïden bevatten ; dit schijnen evenwel 
uitsluitend de in Azië en in Afrika thuis behoorende soorten te zijn, ter^^^jl 
in de Amerikaansche — waaronder die, welke curare leveren — de genoemde basen, 
voor zoover bekend^ niet voorkomen. Intusschen blijven op dit gebied nog 
vele leemten in onze kennis aan te vullen. Wat, behalve het in het vooraf- 
gaande reeds medegedeelde, voldoende vaststaat betreffende de verspreiding 
van strychnine en brucine, is ongeveer het volgende, hoofdzakelijk ontleend 
aan een artikel van Flückiger 3). 
Str. nux vomica L.: de zaden houden strychnine en brucine, in niet veel van 
elkaar verschillende hoeveelheden, de bast voornamelijk brucine, naast zeer 
weinig strj^chnine; in de bladeren is wel brucine, doch geen strychnine aanwezig. 
Str. Ignatii Berg: de zaden, zeer rijk aan strychnine, bevatten brucine tot 
een veel geringer gehalte; hout en bast hoofdzakelijk strychnine, de bladeren 
en de vruchtwand zijn vrij van alkaloïd. 
Str. coluhrina L.: in het hout veel brucine, weinig strychnine; in den bast 
is strychnine aangetoond. 
Str. Tieuté Lesch. : de zaden zijn rijk aan strychnine, slechts een spoor brucine 
is hier aanwezig; zie verder hierboven. 
Str. Tcaja Baill.: bast en bladeren leveren alleen strychnine, geen brucine. 
Str. Gauthieriana PiERRE: veel brucine in den bast, doch slechts een spoor 
strychnine. 
Als ongiftig staan o. a. bekend: zaden van Str. potatorum L.fil., die w'egens 
hun slijm gehalte tot het klaren van onzuiver drinkwater worden gebezigd, 
vruchten van Str. spinosa Lam., op Madagascar en Mauritius, die eetbaar zouden 
zijn, evenals de vruchten van een Braziliaansche soort, Str. Pseudo-quina A. 
St. Hil., wier bast als koortsmiddel dient, doch geen alkaloïd bevat. Ook de 
1) Pharm. Journ. LII, 945; LIII, 561. 
2) Jahresber. d. Pharm. 1894, 123. 
3) Flückiger, Alkaloïde in den Strychnos-Aiteji, Arch. d. Pharm. 1892, 343. 
