— 20 
het sulfaat van het alkaloïd veel minder gemakkelijk; toch was het 
na een paar weken staan nagenoeg geheel in kristalvorm overgegaan. 
Ook de bladeren bevatten beide genoemde bestanddeelen. Beide 
werden hier echter in minder zuiveren staat afgezonderd, de bitter- 
stof scheen zwak looizuurhoudend, het alkaloïd was bruin en loste 
met sterk gele kleur in zuur water op ; het sulfaat kristalliseerde 
niet. Overigens was in de reacties geen verschil waar te nemen; 
beide stoffen waren niet toxisch. Een weinig in water en in 
koolzure soda niet, in natronloog wel oplosbare bitterstof was mede 
aanwezig. 
Fagraea perigrina BI. 
Een buitengewoon bittere smaak is aan bast en bladeren van dezen 
boom eigen. Beide werden onderzocht en leverden zoowel in water 
oplosbare als onoplosbare bitterstof, bevens een weinig alkaloïd. De 
bereiding had langs eenigszins anderen weg plaats dan bij de 
voorgaande soorten, de genoemde bestanddeelen werden in amorphen, 
verontreinigden staat verkregen; omtrent hunne identiteit met de 
vroeger besproken stoffen kan ik geen stellig oordeel uitspreken. 
Toxische eigenschappen werden bij injectieproeven op padden 
niet waargenomen. 
Fagraea crassifolia BI. 
Bladeren van dezen heester hebben de eigenschap om, met water 
gekookt, eene vloeistof te leveren, die bij bekoeling gelatineus 
wordt, als tjintjaoe (Zie Cyclea peltata H. F. et Th.) Aan de lucht 
is de gelei eerst na eenige dagen geheel vervloeid. 
Het alkaloïdgehalte der bladeren bleek geheel onbeteekenend. 
Naast eenig fagraeid was een belangrijke hoeveelheid in water 
niet, in natriumcarbonaat wel oplosbare, niet vergiftige bitterstof 
aanwezig. 
Strychnos spec. 
By onderzoekingen, op bestanddeelen van Loganiaceeën gericht, 
scheen mij een poging om, zoover de gelegenheid gedoogde, een bij- 
