— 19 - 
Alkalisch maken met ammonia, schudden met chloroform en ver- 
damping van het uitschudmiddel geeft een bruine, kleverige rest, 
die met alkohol behandeld en met aether van een donker gekleurde, 
bittere substantie (fagraeid-resten) ontdaan wordt. Het Altraat 
schudt men nu met zwavelzuur houdend water, dit laatste, gedeel- 
telik verdampt en alkalisch gemaakt zijnde, met chloroform. De 
chloroform laat een amorphe, zwak hygroskopische alkaloïdrest, die 
intens bitter smaakt. Deze bittere smaak kan, daar bij de zuivering 
aether en chloroform gebruikt werden, waarin fagraeid moeielijk 
oplost, wel niet aan verontreniging met deze bitterstof te wijten zijn, 
maar moet ongetwijfeld als een eigenschap van het alkaloïd, fagraeine^ 
zelf beschouwd worden. 
De base is in water zeer weinig oplosbaar, lost in zuur water 
langzaam op. Ht sulfaat kan in gekristalliseerden toestand verkregen 
worden; het blijft bij vrijwillige verdamping van zijn waterige oplos- 
sing in tot bundels gerangschikte naalden achter. Daarentegen gelukte 
het niet, het chloride, nitraat of acetaat tot kristallisatie te brengen. 
In een zwak zoutzuurhoudende oplossing van fagraeine‘(l : 1000) 
doen kaliumkwikiodide, ioodioodkalium, tannine, goudchloride, 
phosfowolframzuur sterke neerslagen ontstaan, phosfomolybdeenzuur 
zwak, pikrinezuur, kwikchloride, platinachloride, sulfocyaankalium, 
kaliumchromaat en -bichromaat, phosfostibiumzuur praecipiteeren niet; 
meer geconcentreerde oplossingen leveren neerslagen met alle ge- 
noemde reactieven. 
Bij een pad werd 20 mgr. van het alkaloïd als hydrochloraat ge- 
ïnjicieerd, zonder vergiftiging te veroorzaken. Uit een toxicologisch 
oogpunt zijn beide uit het vruchtmoes dezer Fagraea-movt af te zon- 
deren beginselen van weinig belang. 
De, oliehoudende, zaden bevatten noch alkaloïd noch bitterstof. 
Fagraea lanceolata BI. 
De vruchten van deze soort, welke belangrijk kleiner zijn dan 
die der voorgaande, werden in haar geheel op dezelfde wijze onder- 
zocht, met soortgelijk resultaat. Het alkaloïd en de bitterstof ge- 
droegen zich in de meeste opzichten als fagraeid en fagraeine, welke 
uit Fagraea imperialis werden afgezonderd. Alleen kristaliseerde 
