— 18 — 
noch eenig ander bestanddeel, dat ons belang kan inboezemen, terwyl 
het Altraat, door zwavelwaterstof ontleed, een uiterst bittere, tevens 
zoete vloeistof levert. In hoofdzaak is de bittere stof echter met het zwa- 
vellood bezonken, ze kan daaraan door uitkoken met absoluten alkohol 
onttrokken worden, en uit de alkoholische vloeistof, nadat die tot een 
klein volume is gebracht, door middel van aether worden neergeslagen. 
Het lichtbruine praecipitaat is in water geheel oplosbaar, de oplossing 
werkt, vooral na met verdund zoutzuur gekookt te zijn, reduceerend 
op Fehling’s proefvocht, wat aan verontreiniging met het zoetsma- 
kende koolhydraat uit het vruchtmoes moet worden toegeschreven. 
Behandelt men de stof nu herhaalde malen met een mengsel, uit 
alkohol met 3 vol. chloroform bestaande, dan wordt bij verdamping 
een residu teruggehouden, welks waterige oplossing, ook na met 
verdund zoutzuur gekookt te zijn, niet dan twijfelachtig reduceerenden 
invloed heeft op koperproefvocht. 
Het is een nagenoeg kleurlooze, zeer bittere, hygroskopische, 
amorphe, stikstof vrije bitterstof, die in water gemakkelijk oplost met 
ternauwernood zure reactie. Een vrucht leverde omstreeks 100 mgr. 
van dit lichaam. We kunnen het fagraeid noemen, daar het ook 
in andere soorten van dit geslacht voorkomt, zooals uit het vervolg 
blijken zal. Fagraeid is, behalve in water, ook gemakkelijk oplos- 
baar in alkohol, azynaether, aceton, weinig in chloroform, aether, 
benzol, petroleumaether. Een oplossing in water 1:20 wordt door 
zoutzuur niet troebel, ook niet bij voortgezet koken. Zij wordt 
door tannine niet neergeslagen, evenmin door de verschillende andere 
alkaloïdreactieven. Jodium en bromium worden in belangrijke 
mate geabsorbeerd alvorens de vloeistof geel te kleuren. Bijzondere 
kleurreacties nam ik niet waar. 
Toxische eigenschappen schijnt de bitterstof niet te bezitten; 20 
mgr., in water opgelost, bij een pad ingespoten, bleef zonder uit- 
werking, 50 mgr. bij een Cavia insgelijks. 
Behalve de besproken bitterstof, kan men nu uit het vruchtmoes 
van Fagraea imperialis nog eenig alkaloïd bekomen, waartoe men 
de bittere vloeistof gebruikt, die bij de boven geschetste bewerking 
verkregen wordt door ontleding van het vocht, dat na toevoeging van 
basisch loodacetaat gefiltreerd was, door middel van zwavelwaterstof. 
