— 12 
midden toe, de acliterste stijf rechtuit gestrekt zijn ; de buikspieren zijn 
strak gespannen en de ruggegraat in zeer duidelijken protonus gekromd. 
Deze toestand is bereikt omstreeks 10 minuten na den aan vang der 
proef en blijft onveranderd voortbestaan totdat de dood is ingetreden. 
Het hart blijft intusschen nog eenigen tijd voortkloppen. 
Reeds veel geringer doses dan 3 mgr. zijn voor padden lethaal. 
Eén mgr. bij een groot exemplaar geeft in lioofdzaak hetzelfde 
beeld, ofschoon de vergiftiging langzamer verloopt ; de protonus 
vertoont zich b.v. uur na de injectie. Nog beter kan men na 
mgr. het proces vervolgen. De reflexprikkelbaarheid is dan 
oorspronkelijk verhoogd, de ademhaling eenigszins versneld, zij wordt 
echter weldra langzamer en moeielijker, en na eenigen tijd geschiedt 
de respiratie nog slechts bij lange tusschenpoozen en schoksgewijze, 
de longen zijn daarbij sterk opgeblazen. De ledematen blijven lang 
intact — ook de poot, waarin de injectie plaats had, was bij deze 
proef eerst na eenig tijdsverloop, maar toch spoediger dan de 
andere, krampachtig gestrekt — doch na 1 ^ /g uur ongeveer vertoont 
zich de algemeene werking eensklaps en in gelijke hevigheid als in 
de vorige gevallen. Het dier reageert dan in het eerst nog eenigszins 
op zeer sterke prikkels :• wordt een van de pooten gebrand, dan heeft 
een zwakke adembeweging plaats, doch overigens wordt tot aan 
den dood, die spoedig volgt, de houding niet in het minst veranderd. 
De protonus kan zóó geprononceerd zijn, dat het voorste deel van het 
lichaam bijna een rechten hoek vormt met het achterste gedeelte. 
Een soortgelijk effect als bij padden wordt door spigeliïne teweeg 
gebracht bij warmbloedige dieren. 
Een oplossing van 5 mgr. alkaloïd werd bij een Cavia van 640 gram 
lichaamsgewicht onder de huid van een der achterpooten gebracht; 
eenigen tijd scheen het dier gezond, doch na 20 minuten was plot- 
seling de voortbeweging belemmerd, het dier dook eenige malen 
met den kop voorover, daarbij telkens een kreet uitende, en viel 
met gestrekte pooten omver; nadat de bek nog eenige malen kramp- 
achtig geopend was, werd geen teeken van leven meer waargenomen. 
Aan een Cavia van 260 gram werd 1 mgr. spigeliïne, op gelijke 
wijze als boven, toegediend. Het resultaat was nagenoeg hetzelfde, 
alleen deed zich de algemeene werking iets minder plotseling gevoelen ; 
