11 — 
Niettegenstaande bij de pogingen om vluchtige 'werkzame stoffen 
te constateeren het resultaat steeds negatief was gebleken, werd 
ten overvloede het geïsoleerde spigeliïne nog opzettelijk uit dit oog- 
punt onderzocht. In drie verschillende proeven werd telkens lOmgr. 
alkaloïd in een weinig spiritus opgelost en gemengd met 1® kalk- 
melk, 2® magnesiumoxyde en water, S® enkel water, en nu aan 
destillatie onderworpen uit een kolf, waarin een aanhoudende stroom 
van waterdamp werd geleid. In alle drie de gevallen werd de be- 
werking voortgezet totdat 100 c. c. was overgegaan en nu de de- 
stillaten eerst met aether en daarna met chloroform uitgeschud, en 
ten slotte nog, onder toevoeging van een paar druppels zeer verdund 
zoutzuur, tot kleine rest verdampt. Onderzoek op alkaloïd en op 
giftigheid van de aether-, chloroform- en zuurwater-resten gaf negatieve 
uitkomsten. Spigeliïne destilleert niet met waterdamp over. 
De brei, die bij de destillatie met kalk in de kolf was teruggebleven, 
werd met chloroform uitgeschud en laatstgenoemde vloeistof verdampt: 
in het residu was geen alkaloïd aan te toonen. Bij een nieuwe 
proef werd 10 mgr. spigeliïne met magnesiumoxyde en eenig water 
vermengd en op een waterbad gedroogd, welke bewerking drie malen 
herhaald werd ; aan het restant onttrok chloroform geen alkaloïd. 
Onder den invloed van alkalische stoffen wordt spigeliïne dus 
gemakkelijk ontleed. Dit bleek nog nader daaruit, dat een oplossing 
van 10 mgr. spigeliïne in een vloeistof, die 3 a 4 natriumhy- 
droxyde of natriumcarbonaat bevatte, na een dag aan chloroform 
geen alkaloïd meer afstond. 
Met betrekking tot de toxische werking van spigeliïne kan het 
volgende worden medegedeeld. Injicieert men 3 mgr. alkaloïd in 
neutrale zoutzure oplossing bij een pad onder de huid van een der 
achterpooten, dan volgt onmiddellijk hevige urineloozing, terwijl de dij 
van de ingespoten poot krampachiig gestrekt wordt; de overige 
ledematen blijven voorloopig normaal, maar de ademhaling wordt 
blijkbaar meer en meer bemoeielijkt, ze heeft met gaandeweg langere 
tusschenpoozen plaats, waarbij de bek nu en dan wijd geopend wordt. 
Weldra worden nu alle pooten aangetast, de ademhalingsbeweging 
houdt geheel op en er treedt spontaan een algemeene tonische kramp 
in, tengevolge waarvan de voorste ledematen voor de borst, naar het 
