— 9 — 
Op grond van deze proeven mag men concludeeren, dat in de 
hier te lande gegroeide Spigelia geen vluchtig werkzaam bestand- 
deel moet gezocht worden. 
Meer positieve uitkomsten werden verkregen bij het onderzoek naar 
„vast” alkaloïd. Een spiritueus extract van versche planten loste 
in azijnzuur houdend water gedeeltelijk op; deze waterige oplossing 
werd met basisch loodacetaat gezuiverd, door zwavelwaterstof van 
lood bevrijd, door verdamping geconcentreerd en nu met chloroform ge- 
schud zoolang deze iets aan de vloeistof onttrok, welke bewerking her- 
haald werd nadat overmaat van ammonia was toegevoegd. De chloroform, 
waarmee de alkalische vloeistof behandeld was, liet bij verdamping 
een bruinachtige, kleverige rest, intens bitter van smaak, en in zuur 
water grootendeels, hoewel niet geheel en al oplosbaar. De op- 
lossing wordt door verschillende algemeene alkaloïdreactieven neer- 
geslagen ; zij bleek hevig vergiftig, de verschijnselen, die zij veroorzaakt, 
zullen straks behandeld worden. Ook de verdampingsrest van den 
chloroform, die met de zure waterige vloeistof werd geschud, is 
zeer bitter, waarvan ook hier een alkaloïdgehalte de oorzaak is. 
Men kan dit alkaloïd slechts gedeeltelijk in zuur water in oplossing 
brengen — en dan weer na alkalisch maken met chloroform uitschud- 
den — , uit de onoplosbare rest is het dan af te zonderen door deze in 
alkalisch water op te nemen en dit met chloroform te behandelen ; 
geneutraliseerd zijnde, laat de waterige vloeistof dan een weinig of 
niet meer giftig residu. 
De gezamenlijke chloroformresten, langs den aangegeven weg uit 
7 KG. versche planten bereid, wogen, in een exsiccator gedroogd, 
weinig meer dan 250 mgr. Daar de stof in zuur wnter nog niet 
geheel oplosbaar was, werd ze gezuiverd door extrabeeren met zeer 
verdund azijnzuur, alkalisch maken en uitschudden met chloroform. 
Ik beproefde nog het alkaloïd vervolgens door verwarming met 
dierlijke kool in spiritueuze oplossing te zuiveren, een bewerking waar- 
door het in belangrijke mate kan ontkleurd worden. Het blijft 
dan bij verdamping als een lichtgele, weeke, weinig hygroskopische 
vernis achter. Echter was de oplosbaarheid in zwak zuur water 
onvolkomen, terwijl de vergiftigheid aanmerkelijk gereduceerd scheen. 
De reiniging met dierlijke kool moet dus achterwege blijven; voor 
