— 68 — 
worden. De reactie yan deze stof met Fröhde’s reagens was volmaakt 
gelijk aan die van de kleurlooze kristallen uit de bladeren — zie 
beneden — , de overige reacties minder duidelijk, door de nevenbestand- 
deelen gestoord. Echter behoeft daarom geen twijfel te bestaan aan 
de identiteit met laatstbedoelde stof. Wortel en vrucht wand gaven 
bij dit onderzoek dezelfde resultaten. 
Eenige nadere bijzonderheden betreffende dit bitter beginsel, dat 
we andrographid willen noemen, mogen hier volgen. Het werd 
uit spiritus verkregen in groote, kleur- en reukelooze kristallen, 
vierhoekige plaatjes, die, volgens Lassaigne onderzocht, stikstofvrij 
bleken te zijn. De bittere smaak van andrographid doet zich in 
den mond niet onmiddellijk kennen, doch, evenals dat met het 
kruid het geval is, eerst na eenige oogenblikken. Het is oplosbaar 
in omtreeks 26 gew. dln. absoluten alkohol, lost voorts goed op in 
methylalkohol, aceton, ijsazijn, minder gemakkelijk in choroform en 
aether aceticus, weinig in aether en in zwavelkoolstof. Waterkan 
slechts zeer weinig andrographid opnemen, bij de gewone temperatuur 
(28°C.) iets minder dan 0,1 ®/ö,bij 100° omstreeks tweemaal zooveel ; 
het scheidt zich bij bekoeling eener kokend verzadigde waterige 
oplossing in langere en kortere prismatische kristallen af. De 
oplossingen reageeren neutraal. De oplosbaarheid in water wordt 
door bijtend of koolzuur alkali niet noemenswaardig verhoogd. De 
bittere smaak is bijzonder intens, in een waterige oplossing 1 : 800000 
is hij nog met zekerheid waar te nemen, bij een concentratie 
1 : 1000,000 twijfelachtig. 
Andrographid is geen glucosied. Zelfs wanneer het een half uur 
lang in zoutzuurhoudenden spiritus ter sterkte van 7 °/o HCl in een 
kokend waterbad verhit werd, bleek geen spoor van reduceerende 
stof gevormd te zijn. De oplossing was bij die bewerking volmaakt 
kleurloos gebleven, en leverde, in water uitgegoten, een troebele 
vloeistof, waaruit zich, nadat de alkohol door verhitting verwijderd 
was, een bitter bezinksel afzette, dat echter amorph was en uit 
spiritus niet kristalliseerde. De mogelijkheid bestaat dus, dat koken 
met zoutzuur op de aangegeven wijze toch ontleding ten gevolge heeft, 
al wordt dan ook geen suiker afgesplitst. Dit is niet nader onderzocht. 
Tegenover alkaliën schijnt andrographid zeer bestendig te zijn. 
