— 71 
Wat de physiologische werking van andrographid betreft, de geringe 
oplosbaarheid in water vormt een belangrijke hinderpaal -bij het 
pogen om door eenvoudige proeven in dit opzicht den aard dezer 
stof eenigermate te leeren kennen. Daar zij bij het uitgieten van 
alkoholische oplossing in water geen emulsie vormt, maar zich on- 
middellijk kristallijn afscheidt, is ook deze weg om mogelijk een 
grootere hoeveelheid van de bitterstof in fijn verdeelden staat aan te 
wenden, afgesloten. Door een decoct van het kruid te maken kan 
men zich wel is waar een meer geconcentreerde oplossing van andro- 
graphid verschaffen, doch heeft dan natuurlijk rekening te houden 
met andere in water oplosbare bestanddeelen. 
In een verzadigde waterige oplossing van andrographid is een visch 
24 uren na het begin der proef nog in leven en, naar het schynt, geheel 
normaal. Zulk een vloeistof bevat (zie blz. 68) omstreeks 0,17o bit- 
terstof. Brengt men nu visschen in een Andrograpkis-^QQOQ,t van 
hetzelfde gehalte aan andrographid, dan zijn ze in korten tijd dood. 
Buiten twijfel is dit resultaat voor een deel aan het looizuur te wijten, 
welks voorhanden zijn gemakkelijk is aan te toonen. Wanneer dan 
ook met loodacetaat het looizuur wordt weggenomen en na verwij- 
dering van het lood de vloeistof wordt neutraal gemaakt, dan is ze 
veel minder giftig voor visschen, maar toch in sterker mate dan een 
andrographid-oplossing. Het verschil is echter niet beduidend en 
ik heb geen andere pharmakologisch belangrijke beginselen in An- 
drograpMs kunnen aantonnen. Mogelijk, dat de bitterstof in de plant en 
in het decoct in een andere, wellicht amorphe modificatie voorkomt 
en dientengevolge werkzamer is. 
Van een hoeveelheid van 40 mgr. andrographid, zoo fijn mogelijk 
gewreven en in water gesuspendeerd, bij een pad onder de huid ge- 
bracht, werd geen de minste uitwerking waargenomen. 80 mgr. 
werd op gelijke wijze bij een geappliceerd ; algemeene vergifti- 
gingsverschijnselen werden niet waargenomen, na eenig onrustig heen 
en weerloopen werd het dier kalm, begon te eten en scheen gelieel 
normaal. Ha een gift van 250 mgr. was na eenigen tijd loomheid 
op te merken, die echter den volgenden dag niet meer bestond. 
Deze proeven bewijzen alleen, dat het andrographid niet als een zeer 
giftige stof te beschouwen is. Om de beteekenis van de bitterstof 
