— 75 — 
Langs verschillende wegen heb ik getracht, het bitter beginsel 
van deze ScropJmlariacee af te zonderen, kon evenwel langs geen 
van alle tot de bereiding van een gekristalliseerde verbinding gera- 
ken, zoodat ik slechts de methode kan aangeven om een zoo weinig 
mogelijk gekleurd praeparaat te verkrijgen. Men kan dan als volgt 
te werk gaan. 
Droog poeder van het kruid wordt met azijnaether volledig 
geëxtraheerd, waardoor het geheel ontbitterd kan worden, van de 
dus verkregen vloeistof destilleert men den azijnaether af en neemt 
het residu in spiritus op. Deze oplossing kan nu een belangrijke 
zuivering ondergaan door toevoeging eener spiritueuze oplossing van 
loodacetaat; het praecipitaat wordt met spiritus uitgewasschen en 
de geheele spiritueuze vloeistof door zwavelwaterstof van lood 
bevrijd. Na verwijdering van het zwavellood wordt tot droog ver- 
dampt, waarop men hetgeen terugblijft uitkookt met een mengsel, 
uit 1 vol. alkohol en 4 vol. chloroform bestaande. Door aether 
kan nu de bittere stof uit de lichtbruine vloeistof worden neerge- 
slagen, ze is dan echter nog vrij sterk gekleurd. Met dierlijke 
kool wordt vervolgens in spiritueuze oplossing een gedeeltelijke 
reiniging bewerkstelligd; om de kool geheel te ontbitteren moet ze 
nog herhaalde malen met spiritus worden uitgekookt. Ten einde de 
nog geel gekleurde verdampingsrest van den spiritus zooveel moge- 
lijk van kleurende nevenbestanddeelen te zuiveren, lost men ze weder- 
om op in alkohol of in alkoliol +■ chloroform, en praecipiteert met 
aether of petroleumaether. Na deze bewerking nogmaals herhaald 
te hebben verkrijgt men een intens bitter aetherneerslag, dat tot 
een nog slechts licht grijsgeelachtig poeder te wrijven is. 
Toen ik een proefje van de aldus bereide stof met chloroform 
behandelde, bleek mij, dat een deel daarin, vooral bij verwarming, 
vrij gemakkelijk oploste, doch dat de vloeistof gaandeweg minder 
opnam, terwijl ten slotte een niet onbelangrijke rest achterbleef, 
die, hoewel nog zeer bitter smakende, ook bij koking nog slechts 
sporen aan den chloroform afstond. Intusschen was in de verhou- 
ding van de opvolgende chloroformresten tegen chloroform geen 
onderscheid waar te nemen ; hetgeen het laatst, na langdurig koken, 
in oplossing gegaan was, loste niet moeielijker op dan het eerst 
