— 90 — 
Normaal loodacetaat praecipi teert ook zeer geconcentreerde oplossingen 
niet; natriumpliosfaat geeft daarin hoogstens een uiterst zwakke 
troebeling. Ook sterk salpeterzuur veroorzaakt in de geconcentreerde 
oplossing een wit neerslag, dat in overmaat van salpeterzuur met 
een zwak geelaclitige tint oplosbaar is. 
Ook wanneer men het alkaloïd in sterk salpeterzuur oplost, ontstaat 
slechts een zwak geelaciitige kleur. Desgelijks met sterk zwavelzuur, 
welke vloeistof vervolgens een grijze tint aanneemt, doch dan weldra 
geheel kleurloos wordt; bij verhitting treedt een vuilpurpere kleur 
op. Ekdman^i ’s reagens geeft een aanvankelijk kleurlooze oplossing; 
spoedig wordt dan een grijze tint waar te nemen, die allengs paars, 
daarna fraai lila wordt, om dan te verbleeken en ten slotte geheel 
te verdwijnen. Met Fköiide ’s reactief verkrijgt men een purper- 
kleurige oplossing, die eerst grijs en opalesceerend, dan weer zwak 
purper wordt, waarop een van den rand af gevormde, grijsgroene 
ring zich naar het midden toe gaat uitbreiden, doch vervolgens ge- 
leidelijk verzwakt. Bij aanwending van zwavelzuur met vanadine- 
zuur-ammonium onstaat eerst een gele vloeistof, die na gerui men tijd 
lichtgroen, ten laatste geheel ontkleurd wordt. Toevoeging van 
kaliumbichromaat of van ceriumoxyde bij de oplossing in sterk zwavel- 
zuur geeft geen aanleiding 'tot meldenswaardige kleurverschijnselen. 
Onder de medegedeelde bijzonderheden zijn er sommige — o. a. 
het ontstaan van een praecipitaat met salpeterzuur, met kaliumnitraat, 
met kaliumiodide — die aan bibirine (bebeerine) of buxine doen 
denken, en dit te meer, dewijl het onderzoek hier een 
geldt, na verwant aan de planten, wier alkaloïd, pelosine, door Flüc- 
KiGER en anderen voor identisch met bibirine of buxine verklaard 
werd. Het is evenwel, wegens de hier en daar bestaande tegen- 
strijdigheden in de opgaven op dit gebied, niet gemakkelijk, een 
beslist oordeel uit te spreken over de vraag, of een alkaloïd al dan 
niet met buxine identisch is. 
Men weet, dat bibirine in 1834 het eerst is afgezonderd, door 
Rodie uit den bast van een Lauracee^ Nectandra Rodiei Schomb. 
den cortex Bibwu^ welke door de inboorlingen van Guyana tegen 
intermitteerende koortsen wordt aangewend, en in vermaardheid 
als zoodanig den kinabast naar de kroon steekt. Weinige jaren later 
