— 3 — 
POLYGALEAE. 
Polyg’iila veiieiiosa Juss. 
Het materiaal voor dit onderzoek was van Tjibodas afkomstig. 
Een waterig infuus van de bladeren levert bij bet schudden een 
sterk, lang blijvend schuim. De toxiciteit van het infuus bleek 
uit een injectie-proef bij een kikvorsch : respiratie-stilstand, geopende 
bek en pupilvernauwing werden waargenomen, de dood trad ’s 
nachts in. 
Daar de aanwezigheid van een saponine-achtig lichaam ondersteld 
werd, werd het infuus, na zuivering door normaal loodacetaat, door 
basisch loodacetaat neergeslagen, het gele praecipitaat met water, ten 
slotte met alkohol gewasschen, in water verdeeld en nu het lood 
grootendeels door middel van zwavelzuur, vervolgens de laatste sporen 
door zwavelwaterstof verwijderd. Bij verdamping van het filtraat 
zette zich een zwarte, harsachtige massa af. Deze werd met absoluten 
alkohol gekookt en het filtraat na bekoeling met overmaat van aether 
gemengd, waardoor een vlokkig, lichtgeel neerslag van de gezochte 
saponine-stof werd verkregen. Ha droging in exsiccator vormde 
deze een lichtgeel poeder. 
De oplossing in water reageert neutraal en geeft, zelfs na sterke 
verdunning, bij het schudden een overvloedig schuim, nog sterker 
na toevoeging van eenig natriumcarbonaat. 
Barytwater geeft, zelfs in vrij verdunde oplossing, een wit neerslag. 
Sterk zwavelzuur kleurt aanvankelijk geelbruin, dan geel. 
Fröhde’s reagens : eerst schoon groen, snel overgaand in vuil 
bruin. 
Zwavelzuur met vanadinezuur-ammonium: geelbruin, vervolgens 
donker violet. 
Rookend salpeterzuur: bruine, dan lichtgele oplossing, die door 
toevoeging van een druppel kaliumbichromaat-oplossing reeds in de 
koude mooi groenblauw wordt. 
Zoowel van kikker- als van runderbloed werden de bloed- 
lichaampjes door de afgescheiden saponine-stof snel opgelost. 
