— 20 — 
unter „Mittelrinde” besproclienen. Sie finden sich jedoch nur vereinzelt 
vor, es kommt also nicht ziir Bildung eines sogenannten gemischten 
Sklerenchymringes, in welchem die einzelnen im Bastparenchym einge- 
betteten Bastfaserbündel durch Brücken von sklerosierenden Parenchyra- 
zellen mit einander verbunden sind” 
Het hoofdstuk over het chemisch onderzoek begint Weigt met de 
volgende zinsnede: „Versuche am Frosch batten gezeigt, dass sich die 
beiden Hinden — zie blz. 16 — auch in ihrer physiologischen Wirkung, 
also bezüglich ihrer Gehaltes an wirksamem Princip, vollstilndiggleichwertig 
verhielten, ” 
Yoorloopige proeven toonden aan, dat het werkzame beginsel hoofd- 
zakelijk in het phloëem huisde: een waterig aftreksel van 400 mgr. 
„Innenrinde” doodde, subcutaan ingespoten, een kikvorsch in + 1^ uur, 
terwijl de „Mittelrinde” omstreeks 33 maal minder giftig was. Om het 
vergift te isoleeren werd een waterig extract van 900 gram bast met 
alkohol behandeld — hoewel gebleken was, dat II2SO4- houdende alko- 
hol het toxisch bestanddeel vollediger opnam — , de tinctuur verdampt, 
het residu in water opgenomen, en het dus verkregen vocht met amylalkohol 
uitgeschud. Door nu de verdampingsrest van den amylalkohol in water 
op te lossen, dit weder met amylalkohol te schudden, en met hetgeen 
deze bij verdamping achterliet dezelfde bewerking te herhalen, werd 
ten slotte een amorphe, klourlooze, zeer bittere stof teruggehouden, wier 
zwak zoutzure oplossing neerslagen leverde met kaliumbismuthiodide, 
phosfomolybdeenzuur, phosfowolframzuur, looizuur en kaliumkwikiodide. 
Injectieproeven leerden, dat deze stof omstreeks van de giftigheid eener 
aequivalente hoeveelheid bast bezat, en dat de herhaalde amylalkohol- 
behandeling oorzaak was van dit afnemen in toxiciteit. 
Weigt trekt het besluit, dat het werkzaam beginsel van Rahelaisia- 
bast ongetwijfeld alkaloïdachtig is. Hij deelt echter geen nadere bijzon- 
derheden mede omtrent de afgezonderde stof. Yerdere zuivering kon 
niet worden bewerkstelligd. Met betrekking tot de physiologische wer- 
king van den bast en van het daaruit bereide vergift vermeldt W. slechts 
enkele eenvoudige experimenten; hij geeft echter de op blz. 15 reeds 
geciteerde mededeeling van prof. Kosenthal betreffende diens physio- 
logisch onderzoek van Bahelaisia hdi^i in extenso weer. 
In 1896 verscheen 1) nu een publicatie: „Over de toxische werking 
van Eabelaisia philippinensis Pl. en van het pijl gift der Negritos op 
Luzon”, van de hand van prof. Plugge, welke op chemisch gebied ge- 
heel andere uitkomsten vermeldt dan die, welke in den arbeid van 
Weigt te vinden zijn. 
Reeds in 1894 had Plijgge een stuk stambast onderzocht, volgens 
1) Ned. Tschr. v. Geneeskunde 189G, 132. 
