— 26 — 
Er kan na het bovenstaande geen sprake van zijn, dat de van 
Java afkomstige bast aan dezelfde boomsoort zou behooren als de 
monsters, die ik voor Rahelaisia-hsi^t uit Europa ontving: de verschillen 
zijn essentieel, en op geen enkelen leeftijd kan de bouw van den 
éénen bast gelijk worden aan dien, welken wij thans bj den anderen 
observeeren. Zelfs is het niet aan te nemen, dat de beide stam- 
planten na aan elkaar verwant zouden zijn, in geen geval zóó na 
verwant als Lunasia costulata Miq. en L. ainara Blanco {Rabelaisia 
philippinensis Planch.), voor welke het immers zeer twijfelachtig 
is, of ze wel als twee afzonderlijke soorten moeten beschouwd worden. 
Daar nu aan de echtheid van het Javaansche materiaal geen twijfel 
kan bestaan, is geen andere conclusie mogelijk dan dat door Rosen- 
THAL en Plügge een andere bast onderzocht is dan de Rabelaisia- bast^ 
dien zy meenden in handen te hebben. Dl Schadenberg, die zoo- 
wel Plügge als het Dresden’sche Museum, en dus middellijk Rosen- 
THAL, voorzag, heeft zich blijkbaar op een dwaalspoor bevonden. 
Wellicht maakt de bast, dien hij zond, een bestanddeel van een 
pijlgift uit, mogelyk wordt hij ook door de Negritos somtijds bij 
de bereiding van hun pijlgift aangewend, maar afkomstig van 
Rabelaisia philippinensis^ zooals Schadenberg meende, is hy niet. 
Ten overvloede zij op twee andere feiten gewezen, die m. i. deze 
conclusie nader bevestigen. Blanco noemt (l.c.) het hout van zijn 
Liinasia amara zóó hard, dat het in plaats van ij ter voor pijlspitsen 
gebezigd wordt; het Lunasia^hout, mij door Dl Koorders afgestaan, 
is inderdaad buitengewoon hard. Daarentegen deelde Schadenberg 
aan Dr. Meyer (zie 1. c.) mede, „dass das Holz nichts taugé”, een 
verschil, dat op zich zelf reeds gewichtig genoeg is. Verder is 
bij het materiaal van Schadenberg alleen de binnenbast noemens- 
waardig bitter; de soortnaam „a/wum” van Blanco en diens opgave, 
dat de boom zeker zeer geneeskrachtig zijn moet, wijl de bast 
zeer bitter is, zouden met deze omstandigheid nauwelijks in over- 
eenstemming te brengen zijn. 
Welke nu óq juiste naam zijn zou voor den boom, welks bast door 
Rosenthal toxicologisch, door Plügge bovendien chemisch bewerkt 
werd, is niet aan te geven, en bij den huidigen staat van zaken 
zal deze vraag wel voorloopig onbeantwoord moeten blijven. 
