- 48 - 
beliandeld en dit, alkaliscli gemaakt, opnieuw met chloroform uitge- 
schud, de verdampingsrest van dezen cliloroform met die, welke te 
voren aan de alkalische vloeistof onttrokken was, vereenigd. De 
totaal-opbrengst bedroeg nauwelijks 0,Dƒo van het droge bastpoeder. 
Maceratie met zoutzuur-of zwavelzuurhoudond water liet een aan- 
zienlijk deel onopgelost; na vrijwillige verdamping van deze oplos- 
singen werden in het hydrochloraat enkele kristalsterren, in het 
sulfaat talrijke bundels van naalden opgemerkt. 
Uet in zuur water oplosbare deel uit 10 mgr. van de chloroform- 
rest doodde, onder de huid gespoten, oen kikvorsch van 60 gram 
lichaamsgewicht in een kwartier tijd; respiratie-stilstand en pupil- 
vernauwing werden waargenomen, terwijl bij opening bleek, dat het 
hart reeds nagenoeg had opgehouden te kloppen. Dat het hart 
zelf inderdaad door de intoxicatie wordt aangedaan, werd aau- 
getoond door een geneutraliseerd zoutzuur'aftreksel van 8 mgr. 
chloroform-rest bij een kikker van 32 gram op het blootgelegde 
hart te druppelen: men zag weldra het aantal slagen afnemen, de 
systole langduriger, de diastole meer en meer onvolkomen worden; 
na 40 min. stond de kamer in volkomen systolê stil. 
Ten einde het aanwezige alkaloïd zoo mogelijk in zuiveren staat 
te bereiden, werd nu de geheele chloroform-rest met zoutzuur- 
houdend water gewreven en, na 24 uur macereeren, gefiltreerd, met 
ammonia alkalisch gemaakt en met chloroform uitgeschud. Ook 
nu nog was het chloroform-résidu in zuur water niet geheel op- 
losbaar; de zure vloeistof smaakte sterk bitter en gaf alkaloïd- 
reacties, de giftigheid bleek evenwel, vermoedelijk onder den in- 
vloeid van de ammonia, belangrijk gereduceerd: 12 mgr. gaf bij 
een kleinen kikker slechts voorbijgaande intoxicatie. 
Voor een herhaling van het onderzoek ontbrak het materiaal, 
zoodat geen verdere gegevens omtrent het gemakkelijk ontleedbaar 
alkaloïdisch bestanddeel van den bast kunnen worden aangevoerd. 
Belangrijker uitkomsten gaf het onderzoek van het melksap. 
Dit vormt een nagenoeg smakelooze, witte, melkachtige vloeistof, 
S. G. 1.005; wordt het aan de lucht bewaard, zoo scheiden zich 
spoedig kleverige stukjes er uit af. Verdunnen met water levert een 
opalesceerend vocht, dat bij het schudden schuimt. Om de giftigheid 
